ماه ۱، هفته ۰

ماه ۱، هفته ۰:

از آنجایی که بدن نوزاد تا همین اواخر به صورت خمیده درون رحم شما قرار گرفته بود، ممکن است تا مدتی بدن او خمیده به نظر برسد و دستها و پاهای او به صورت کاملا کشیده قرار نگیرند. حتی ممکن است پاهای او کج باشند. اما نگران نباشید؛ بدن کودک شما کم کم به صورت صاف و کشیده در خواهد امد و هنگامی که سن او به ۶ ماه برسد، بدن او کاملا صاف خواهد بود. در ضمن، تا زمانی که او به زندگی در خارج از رحم شما، که برایش مکانی راحت و امن بوده، عادت کند، ممکن است استفاده از یک قنداق که از جنس پتوی نرم و سبک است، برایش لذت بخش باشد! در همین سایت می توانید مطالب بسیار جالبی را در مورد نوزاد، مشکلات شایع و روش مقابله با آنها، نحوه رشد و تکامل و نیازهای او پیدا کنید.

زندگی شما:

در این هفته، حقیقت آغاز می شود: شما یک بچه دارید! او تماما به شما تعلق دارد، با شما به خانه آمده و به عشق، مراقبت و غذا دادن شما احتیاج دارد. بدون شک شما در مورد اینکه چگونه و چه کارهایی باید برای کودک خود انجام دهید، مطالعه کرده اید. ما مقالات زیادی را در این سایت جمع آوری کرده ایم تا ضمن یادآوری مطالب قدیمی، نکات جدیدی را نیز به شما آموزش دهیم؛ اما بهترین توصیه ما برای این هفته این است: سعی نکنید به یکباره، هنر نگهداری از بچه را به طور کامل بیاموزید! آرام آرام و به راحتی می توانید این کار مهم را یاد بگیرید. توان و تحمل نوزاد شما، بیشتر از آن است که شما فکر می کنید! همانقدر که شما و همسرتان به کودک عادت می کنید او نیز به شما عادت می کند. برقراری این رابطه نیز مانند هر رابطه خوب دیگر، ممکن است مدتی زمان ببرد.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۱، هفته ۱

ماه ۱، هفته ۱:

بینایی نوزاد شما هنوز هم تیره و مبهم است. چشمان نوزاد در ابتدای تولد، نزدیک بین است و او زمانی می تواند اشیا را به بهترین نحو ببیند که در فاصله ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتری از صورت او قرار گرفته باشند؛ بنابراین او زمانی صورت شما را به وضوح می بیند که او را در بغل گرفته و نزدیک به خود قرار دهید.
اگر کودک شما در ابتدا مستقیما به چشمان شما نگاه نمی کند، نگران نشوید. نوزدان تمایل دارند که به ابروها، محل رویش موی سر و یا دهان شما (که هنگام صحبت با او، در حال حرکت است) نگاه کنند. هنگامی که او شما را در ماه اول بهتر بشناسد، علاقه بیشتری به نگاه مستقیم به چشمان شما پیدا خواهد کرد. مطالعات نشان می دهند که نوزادان، نگاه کردن به صورت انسانها را بیشتر از هر رنگ یا چیز دیگر، دوست دارند. پس از صورت انسان، آنها نگاه به اشیائی را دوست دارند که تفاوت رنگها در آنها شدیدتر باشد، مانند صفحه شطرنج.

زندگی شما:

ظرف دو تا چهار روز پس از تولد نوزاد، سینه های شما پر از شیر خواهد شد. پیش از این، نوزاد شیرخوار شما از یک مایع مغذی به نام “آغوز” تغذیه می کرد. این تغییر مهم که به عنوان “احتقان پستان” شناخته می شود، تاثیرات جانبی ناراحت کننده ای را نیز بر برخی از مادران خواهد داشت: ممکن است موجب بروز ناراحتیهای متوسط تا شدید شود. چرا؟ بدن شما می خواهد شیر را از غده هایی که مولد شیر هستند و آن را به نوک سینه انتقال می دهند، خارج کند؛ همچنین پس از زایمان، سطح هورمونهای بدن شما نیز کاهش یافته است و شما هنوز به مکیدن شیر توسط نوزاد خود، عادت نکرده اید.
ممکن است سینه های شما حساس، سفت یا داغ شوند و ممکن است ورم کرده یا اینکه احساس تپش یا ضربان در آنها داشته باشید. دردناک بودن شیردادن به کودک از طریق سینه در این زمان، نشانه آن نیست که شما توان این کار را ندارید یا این کار برای شما مناسب نیست. این حالت، موقتی است و ضمن عادت کردن کودک به مکیدن شیر از سینه، این عارضه نیز به تدریج از بین خواهد رفت. البته، به روشهای زیر می توانید درد سینه را در این دوره، کاهش دهید:
- یک دوش گرم بگیرید.
- قبل از هر بار شیر دادن، سینه های خود را با کمپرس گرم (مثلا: قرار دادن پارچه در آب گرم و سپس گرفتن آب آن و گذاشتن روی سینه ها) ماساژ دهید.
- قبل از شیر دادن به نوزاد، کمی از شیر هر یک از سینه های خود را بیرون بریزید. در صورتی که سینه شما کاملا پر باشد، محکم نگه داشتن سینه برای نوزاد شما سخت خواهد شد و در نتیجه نوزاد ممکن است دهان خود را در محل غلطی (غیر از نوک سینه) قرار دهد. در این حالت، او سعی می کند که محکمتر سینه را بمکد که در نتیجه موجب درد گرفتن این قسمت خواهد شد.
- از یک سوتین مناسب دوران حاملگی استفاده کنید. برخی از خانمها ترجیح می دهند که حتی در شب و هنگام خواب نیز از سوتین استفاده کنند.
- هر دو یا سه ساعت، به کودک خود شیر بدهید. در صورت دردناک بودن سینه، از شیر دادن به کودک خودداری نکنید. هر چه به کودک خود بیشتر شیر بدهید، سینه های شما بیشتر احساس راحتی خواهند کرد. روش درست این است که در هر وعده شیردهی از هر دو پستان به نوبت شیر دهید.اما برای اینکه زخمها فرصت بیشتری برای بهبود داشته باشند، می توانید در هر دفعه از یکی از سینه ها، به کودک خود شیر بدهید.
- پس از شیر دادن به کودک، سینه های خود را با کمپرس سرد ماساژ دهید. می توانید برای این کار از یک کیسه حاوی یخ خرد شده و یا سبزیجات (مثل لوبیا یا نخود فرنگی) یخزده استفاده کنید.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۱، هفته ۲

ماه ۱، هفته ۲ :

رحم شما برای کودک، یک محیط دنج و گرم و نرم بود و مدتی طول می کشد تا نوزاد به تصاویر، صداها و احساسات مختلف زندگی خارج از رحم عادت کند. احتمالا شما نمی توانید یک شخصیت یا خلق و خوی خاص را در کودک خود تشخیص دهید، زیرا او در این دوره حالتهایی از قبیل خواب و بیداری (که ممکن است در حالت بیداری، آرام یا فعال باشد) را به طور متناوب تجربه می کند.
نوزاد شما تنها بوسیله گریه کردن می تواند با شما ارتباط برقرار کند، اما شما می توانید با صدا یا لمس کردن، با او ارتباط برقرار کنید. اکنون، کودک شما قادر است که صدای شما را تشخیص داده و بین صدای شما و سایر صداها، تفاوت قائل شود.
احتمالا نوزاد شما دوست دارد که او را نوازش کنید، ببوسید، ماساژ دهید، بغل کرده و راه ببرید. حتی ممکن است هنگامی که صدای شما را بشنود یا صورت شما را ببیند، “آه” بکشد و یا بخواهد که شما را در یک جمع پیدا کند.

زندگی شما:

شاید این حالت بی معنی به نظر بیاید اما وجود دارد: دقیقا در زمانی که شما باید شاد باشید؛ گرفته، ناراحت و زودرنجید و بداخلاقی یا بیقراری می کنید. تا حدی مشخص شده است که دلایل بروز این عارضه در تقریبا نیمی از مادران، چه چیزهایی می تواند باشد.
در هفته های اولی که شما با نوزاد خود در خانه هستید، مواردی از قبیل کم خوابی، نقاهت پس از زایمان، نیازهای مراقبتی یک نوزاد، کم تجربگی در مورد نگهداری و مراقبت از نوزادان و نداشتن کمک کافی، می تواند شدیدا استرس زا باشد. تغییرات شدید هورمونی پس از زایمان می تواند بر روحیات و خلقیات شما تاثیر بگذارد، خصوصا اگر سابقه حاد از “سندرم پیش از قاعدگی” یا PMS هم داشته باشید؛ در این عارضه فرد چند روز قبل از شروع عادت ماهیانه دچار تغیرات خلقی مانند زودرنجی، ناراحتی، عصبانیت و … می شود. بعلاوه، یکی دیگر از عوامل می تواند نوع نگاه جامعه امروزی درباره مادران باشد که از مادران انتظار دارد تا همه وظایف را بر عهده بگیرند و تصور عمومی نیز بر آن است که زندگی آنها سراسر شادی و زیبایی است، و در نتیجه این تناقض منجر به بروز افسردگی خفیف می گردد.
دانستن این که این حالتها کاملا طبیعی است، کمک بزرگی به شما می کند. بهتر است احساسات خود را با کسانی که آنها را دوست داشته و به آنها اطمینان دارید، در میان بگذارید: با همسر، والدین، یک دوست صمیمی و یا یکی از آشنایان. ارتباط با دیگر زوجهایی که به تازگی صاحب فرزند شده اند نیز می تواند به شما کمک کند، زیرا شما خواهید فهمید که تنها نیستید و بسیاری افراد دیگر نیز این حالات را تجربه می کنند. ما امکان برقراری این قبیل ارتباط را در بخش تبادل نظر برای شما فراهم کرده ایم.
یک مدت زمان مشخص را به خودتان اختصاص دهید. نوزاد خود را پیش همسر یا والدین خودتان بگذارید و به دیدار یکی از دوستانتان بروید، خرید کنید، یا یک دوش آرام و راحت بگیرید. حتی نشستن در هوای آزاد یا پیاده روی در هوای تازه با کودکتان نیز می تواند به شما کمک کند.
به مرخصی بروید. مرخصی پس از زایمان را از دست ندهید. موبایل خود را خاموش کنید و به سراغ کامپیوترتان نیز نروید. این چند هفته را به تقویت ارتباطات خود با خویشاوندانتان اختصاص دهید.
اگر این عارضه، بیش از چند هفته ادامه پیدا کرد، به پزشک خود مراجعه کنید. شما ممکن است واقعا دچار عارضه “افسردگی پس از زایمان” شده باشید که به نوبه خود وضعیت جدی به شمار می رود. دلایل بروز این عارضه کاملا شناخته شده نیستند، اما مسلما بروز این عارضه بدین معنا نیست که شما یک مادر خوب نیستید یا اینکه به خوبی با شرایط فعلی کنار نیامده اید. نشانه های افسردگی پس از زایمان عبارتند از: عصبانیت شدید، اضطراب و وحشت ناگهانی، تغییر عادات غذایی (کاهش اشتها یا اشتهای بیش از حد)، بیخوابی، و اینکه تصمیم بگیرید به خود یا نوزادتان آسیب برسانید. برای اطلاعات بیشتر می توانید مقاله افسردگی پس از زایمان را در نی نی سایت بخوانید.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۱، هفته ۴

ماه ۱، هفته ۴ :

نوزاد شما ممکن است صداهای نامفهومی از خود در بیاورد تا احساسات خود را ابراز کند. تعداد کمی از کودکان نیز در این مرحله جیغ می کشند یا می خندند. شما هم می توانید همان صداهای نامفهوم را از خودتان در بیاورید و با او ارتباط برقرار کنید و البته با نوزاد خود به صورت چهره به چهره حرف هم بزنید. او از اینکه شما خیره به او نگاه کنید لذت خواهد برد!
اگر هم کاری دارید که باید انجام دهید، نوزاد از شنیدن صدای شما از اتاق دیگر لذت می برد. حتما با صدای خود کودک هم با او حرف بزنید. این کار خنده دار نیست! کودک شما با این صداهای بلند و کشیده کنار می اید و این صداها می توانند ساختار و عملکرد زبان را به او آموزش دهند.

زندگی شما:

حتی هم اکنون که شما به تازگی مادر شده و خوشحال ترین فرد روی زمین هستید، بروز احساس ناامیدی امری معمول و طبیعی است. البته شما دوست ندارید که این را به همه بگویید، اما ۹ ماه را در انتظار کودک خود بوده اید و مدام پیش خود تصور می کرده اید که او چه شکلی خواهد بود و او اکنون اینجاست، اما ممکن است دقیقا همان چیزی نباشد که شما انتظار داشته و پیش خود مجسم می کرده اید. در صورتی که یک نوزاد دچار بیماری یا مشکل خاصی باشد، احتمال بروز این احساسات در والدین او بیشتر است، زیرا آنها آنچه را می خواسته اند به دست نیاورده اند. اما با این حال، والدین یک کودک کاملا سالم نیز معمولا این احساسات را دارند:
- مادر سه پسر، که انتظار تولد یک دختر را داشته است.
- یک مادر نسبتا مسن که احتمالا دیگر هرگز بچه دار نخواهد شد و انتظار یک دختر کوچولو را داشته، اما پسر به دنیا اورده است.
- مادری که در ابتدا دو قلو حامله بوده، اما یکی از جنینها در اوائل دوران حاملگی در رحم مرده و او صاحب تنها یک فرزند شده است.
- وقتی که نوزاد دقیقا شبیه پدرش باشد و حتی یک ذره هم به مادر شباهت نداشته باشد!
در همه این موارد، کودک کاملا سالم است و می توان این را جشن گرفت. اما یک کودک تخیلی نیز وجود داشته که به دنیا نیامده و می توان برای او سوگواری کرد؛ حتی قبل از در آغوش گرفتن یا پذیرش کامل کودک اصلی و واقعی. افراد به ندرت در این باره صحبت می کنند، اما این حالت کاملا طبیعی و انسانی است. بنابراین اگر شادی شما آمیخته با حسرت است، لازم نیست احساس گناه کنید. می توانید در یک محیط خلوت و شخصی، کمی غصه بخورید و سپس به شمارش نعمتهایی بپردازید که خدا به شما داده است.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۲، هفته ۱

ماه ۲، هفته ۱:

دوران نوزادی کودک شما پایان یافته و از این پس کودک شما یک شیرخوار محسوب می شود.
شاید فکر کنید که قبل از این هم نوزاد شما بسیار می خندیده، اما در بیشتر نوزادان لبخندهای غیر ارادی که ناشی از انقباضات عضلات صورت هستند مکررا رخ می دهد. در همه کودکان، اولین لبخند واقعی در زمان مشخصی رخ می دهد. پس خود را برای آن لحظه ای آماده کنید که نوزاد شما، پاداش مراقبتهای عاشقانه شما را با یک لبخند شاد (البته با دهانی بی دندان!) که فقط و فقط برای شماست، می دهد. حتی اگر شما بدترین شب خود را هم گذرانده باشید، این لبخند قلب شما را آب خواهد کرد.

زندگی شما:

به زودی شما آخرین معآینه مراقبتهای بارداری را (که با اولین بار مراجعه به دکتر پس از حامله شدن آغاز شده بود) خواهید داشت. دکتر شما می خواهد اطمینان حاصل کند که وضعیت شما، پس از گذراندن فشارهای دوران حاملگی، زایمان و نهایتا تولد کودک، از لحاظ روحی و جسمانی خوب است.
در حین معاینه داخلی، پزشک اطمینان حاصل می کند که پارگی، زخم یا کوفتگی های احتمالی واژن یا دهانه رحم بهبود یافته اند. اگر وضعیت دهانه رحم مناسب باشد، ممکن است پزشک از شما بخواهد که آزمایش “پاب اسمیر” (به منظور تشخیص فرآیندهای بدخیم، عفونت و یا ناهنجاریهای بخش خارجی دهانه رحم) را انجام دهید. همچنین اگر پرینه (ناحیه میان مقعد و واژن) دچار پارگی شده باشد یا برای تسهیل زایمان طبیعی، برش داده شده باشد، دکتر شما آن را هم معآینه می کند تا بخیه ها را بررسی کند.
پزشک، پستانهای شما را نیز معآینه خواهد کرد. در صورتی که شما به کودک خود شیر نمی دهید، پزشک شما می خواهد اطمینان حاصل کند که هیچ قسمتی از پستانها سفت یا زخم نباشند، زیرا آینها می توانند نشانه عفونت باشند. او همچنین می خواهد بداند که آیا شیر شما خشک شده است یا نه. در صورتی که شما با سینه به کودک خود شیر می دهید، او سینه شما را معآینه خواهد کرد تا ببیند که آیا هیچیک از مجاری لنفی غدد پستان، بسته شده اند یا خیر؛ زیرا این عامل ممکن است منجر به بروز ورم پستان شود.
احتمالا به شما گفته خواهد شد که می توانید از این به بعد، آمیزش جنسی داشته باشید. البته، برخی از مادران تا چند هفته یا حتی چند ماه دیگر، ممکن است تمایل یا انرژی کافی برای آمیزش نداشته باشند. علیرغم میزان تمایل شما به این موضوع، باید در مورد “پیشگیری از بارداری پس از زایمان” بحث و بررسی کنید، زیرا حتی اگر دوباره پریود نشده باشید یا حتی اگر کودک خود را شیر بدهید، احتمال بروز حاملگی مجدد وجود دارد.
پزشک شما در مورد وضعیت روحی شما نیز بررسی خواهد کرد. از هر پنج مادر، ۴ نفر تا حدودی به افسردگی خفیفی دچار خواهند شد که به “اندوه پس از زایمان” معروف است. با این حال، اگر این حالتها بیشتر از ۲ هفته طول بکشند، ممکن است به “افسردگی پس از زایمان” مبتلا شده باشید که یک حالت نسبتا جدی است. پزشک یا مامای شما ممکن است مواردی را به شما پیشنهاد کنند که واقعا به شما کمک خواهد کرد، از قبیل: مراجعه به یک پزشک یا مشاور روانشناس که با افراد زیادی مانند شما سر و کار دارد؛ یا استفاده از برخی داروهای ضدافسردگی که حتی در صورت شیردهی برای شما یا کودک مضر نباشد.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۲، هفته ۲

ماه ۲، هفته ۲ :

اکنون، کودک شما برای مدت طولانی تری در طول روز بیدار است و شما می توانید از این زمان برای کمک به رشد حواس او استفاده کنید. برای او لالایی بخوانید یا موسیقی بزنید.
لازم نیست که شما خود را به موسیقی های کودکانه محدود کنید. خانه را از صدای موسیقی پر کنید: از موسیقی های قدیمی و کلاسیک گرفته تا موسیقی های جدید و آنگاه ببینید که او شادی خود را با درآوردن صداهای کودکانه و نامفهوم یا تکان دادن سریع و نامنظم دستها و پاها نشان می دهد.
ممکن است نوزاد شما از صداهایی مانند صدای ناقوس یا حتی تیک تاک ساعت نیز خوشش بیایید. هر چه صداهای متنوع تری را برای او بگذارید، نتیجه بهتری خواهد داشت. نهایتا در می یابید که نوزاد شما به برخی صداها بهتر واکنش نشان می دهد.

زندگی شما:

شما بیشتر از آنچه بتوان تصور کرد خسته هستید. می توان گفت تقریبا میل جنسی چندانی ندارید؛ به شکر خدا، سطح هورمونها مجددا در بدن شما تنظیم می شود، بخصوص اگر به نوزادتان شیر می دهید. زندگی شما نسبت به زمانی که تازه حامله شده بودید، خیلی فرق کرده است و آن روزها را تنها به شکل یک خاطره دور و قدیمی به یاد می آورید. اگر پزشک شما می گوید که از لحاظ فیزیکی برای نزدیکی و دخول آماده هستید، حتی اگر همسر شما تمایل داشته باشد، بدان معنی نیست که همه بدن شما واقعا برای این کار آمادگی دارد.
چه شما برای آمیزش جنسی آمادگی داشته باشید یا نه، به هر حال می توانید به روابط عاشقانه با همسرتان ادامه دهید. بیش از نیمی از خانمها در ماه اول پس از زایمان تنها به برقراری رابطه عاطفی و عاشقانه بدون جنبه جنسی و دخول اکتفا می کنند و تنها درصد نسبتا کمی نزدیکی همراه با دخول را انجام می دهند.
موارد زیر، برخی از نگرانیهای عمومی پیرامون نزدیکی پس از زایمان هستند:
آیا دخول درد خواهد داشت؟ اگر واژن شما (به خاطر پارگی) بخیه زده شده باشد یا برای تسهیل زایمان طبیعی برش داده شده باشد، احتمالا هنوز هم نسبت به دخول حساسیت زیادی دارد و ممکن است چند ماه طول بکشد تا زخمهای آن کاملا خوب شوند. از آنجا که وضعیت عادی نزدیکی ممکن است فشار زیادی به شما وارد کند، می توانید تا زمانی که زخمهای شما کاملا خوب نشده اند، از وضعیتهای دیگری استفاده کنید. در صورتی که کودک خود را شیر می دهید، تغییرات هورمونی ممکن است باعث خشک شدن واژن شوند. بنابراین، از کاندومهای چرب شده یا از یک روغن چرب کننده استفاده کنید.
آیا واژن کشیده شده است؟ نه. واژن قابلیت ارتجاعی دارد؛ برای تطابق با خروج نوزاد بزرگتر شده و پس از زایمان، به اندازه قبلی خود بازگشته است. تغییر اندازه واژن در اثر زایمان، دائمی نیست. با این حال، استفاده از تمرینهای Kegel (که در همین سایت آورده شده اند)، می تواند به شما کمک کند تا میزان کشیدگی طبیعی عضلات واژن خود را تقویت کنید.
آیا همسر من، هنوز هم از لحاظ جنسی به من علاقه دارد؟ اگر همسر شما از شما دوری می کند یا علاقه چندانی به رابطه جنسی نشان نمی دهد، باید به یاد داشته باشید که او نیز فشار زیادی را تحمل می کند. ممکن است او نیز تمام انرژی خود را از دست داده و یا در مورد نیازهای نوزادی که در خانه دارید، نگران باشد. همچنین، ممکن است به کمی زمان نیاز داشته باشد تا خود را با این واقعیت وفق دهد که همسر جذاب او اکنون یک مادر شده است. صحبت کردن در مورد احساسات خود و همچنین تغییراتی که نوزاد می تواند در زندگی شما ایجاد کند، شما را به یکدیگر نزدیکتر خواهد کرد. اگر احساس می کند که هنوز زمان مناسبی برای نزدیکی نیست، می توانید همدیگر را در آغوش بگیرید، ببوسید و به هر روشی که فکر می کنید بهتر است، با یکدیگر ارتباط جسمی (و نه الزما جنسی) داشته باشید.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۲، هفته ۳

ماه ۲، هفته ۳ :

شما ممکن است مشاهده کنید که در برخی مواقع کودک کاملا ساکت است و گویا اطراف خود را زیر نظر گرفته است. این دوران اولین مرحله یادگیری است؛ مغز کودک در سه ماهه اول پس از تولد ۵ سانتی متر رشد می کند!
شما می توانید از این موقعیت برای آشنایی بیشتر با کودک خود استفاده کنید؛ با او حرف بزنید، برایش آواز بخوانید و عکسهای روی دیوار را برایش توضیح دهید. ممکن است او قادر به پاسخ دادن به شما نباشد اما مسلما در حال یادگیری است.
می توانید دست او را بر روی پارچه ها یا چیزهای جدید قرار دهید و همچنین نورها و صداهای جدید را در مقابل او قرار دهید؛ همه این موارد فرصت مناسبی برای یادگیری وی هستند، به شرط آنکه میانه روی را در این کار رعایت کنید. حتی زمان استحمام نیز می تواند یک آزمایشگاه برای شناختن زندگی باشد.

زندگی شما:

جامعه امروز فشار زیادی بر مادران وارد می کند تا خودشان به کودک شیر بدهند. بدون شک شیری که در سینه شما تولید می شود یک غذای کامل اولیه برای کودک است. اما با این حال بنا به برخی دلایل بعضی از مادران قادر نیستند که نوزاد را از سینه خود شیر دهند که می تواند به دلیل بیماری، ناراحتی و یا درد ناشی از شیر دادن و یا حتی محروم بودن از توان شیر دادن باشد.
اگر در تمام دوران حاملگی برای شیر دادن به کودک برنامه ریزی می کرده اید اما اکنون در اثر مواردی از قبیل به دنیا آوردن نوزاد نارس یا سزارین، شیردهی به کودک برای شما غیر ممکن یا بسیار دشوار شده است، این احساس گناه بیشتر خواهد بود. در سینه هر مادری شیر کافی برای تغذیه نوزاد تولید می شود، اما برخی از مادران، حتی پس از چند ساعت یا چند روز تلاش نمی توانند شیردهی را به درستی انجام دهند و از این رو جریان و تولید شیر با اشکال مواجه می شود.
این درست است که شیر مادر کاملترین و بهترین غذای نوزاد است ولی شیر خشک نیز می تواند نیازهای تغذیه ای کودک را تامین کنند. در صورتی که شیر دادن از سینه را رها کرده اید یا تصمیم این کار را دارید با پزشک خود یا یک مشاور در زمینه شیردهی مشورت کنید. در مورد احساس خود نیز حرف بزنید و خیلی به خودتان سخت نگیرید. مهمترین چیزی که باید به یاد داشته باشید این است که اهمیت علاقه و مراقبت از کودک بیشتر از نحوه تغذیه او است.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۲، هفته ۴

ماه ۲، هفته ۴ :

اکنون کودک شما می تواند بین صداهای آشنا و غریبه تفاوت قائل شود و می توان گفت که یک شنونده بهتری شده است. او همچنین می تواند به شما نشان بدهد که با محیط اطرافش هماهنگ شده است. می توانید ببینید که او هنگام شنیدن برخی صداهای خاص سعی می کند محل آن را تشخیص دهد.
صحبت دائمی با کودک (هرچند این صحبت یکطرفه باشد!) می تواند به کودک کمک کند تا درک خود را از اطرافش بهتر کند. او حتی ممکن است هنگام صحبت کردن به دهان شما نگاه کرده و از نحوه کار آن تعجب کند!

زندگی شما:

بنا به برخی دلایل تنها تعداد کمی از والدین در هفته های اول پس از زایمان روابط عاشقانه دارند. با این حال باید به یاد داشته باشید که بچه دار شدن بدین معنا نیست که شما دیگر هیچ احساس جنسی در زندگی ندارید. حتی اگر زمان کافی، توان یا علاقه ای به نزدیکی ندارید باز هم می توانید راههایی را برای روابط عاطفی و ابراز علاقه به یکدیگر پیدا کنید؛ به هم عشق بورزید:
عشق ورزی در صحبت کردن: علی رغم همه استرسها و فشارهای روانی احتمالی صحبت کردن با یکدیگر را ترک نکنید. به یاد داشته باشید که هر دوی شما در حال گذراندن تغییرات بسیار مهمی هستید. صحبت درباره این تغییرات می تواند شما را به یکدیگر نزدیکتر کند. شکایت ها و ناراحتیهای خود را به گونه ای بیان کنید که طرف مقابل احساس نکند که شما در حال متهم کردن یا مقصر دانستن او هستید؛ مثلا بهتر است به جای «تو نباید آن کار را می کردی» بگویید: «وقتی تو آن کار را می کنی من احساس خوبی ندارم یا فلان احساس را دارم».
عشق ورزی با خندیدن: هنگامی که زندگی شما وارونه شده است و آنقدر خسته شده اید که دیگر توان فکر کردن به کارهای خود را ندارید، این موقعیت می تواند همانقدر که گریه دار است خنده دار هم باشد! می توانید به اشتباهات یکدیگر، با هم بخندید!
عشق ورزی در بیرون از خانه: نوزاد را پیش یکی از آشنایان مورد اعتماد یا یک پرستار بچه بگذارید، از خانه بیرون بروید؛ پیاده روی، سینما، رستوران، مرکز خرید یا هر جای دیگری که قبلا می رفتید. حتی گذراندن چند ساعت با یکدیگر می تواند مجددا به شما انرژی ببخشد.
عشق ورزی با تماس بدنی: رابطه جنسی فقط به معنی دخول نیست. بوسیدن، در آغوش گرفتن، نوازش کردن و دیگر روابط عاشقانه احتیاجی به انرژی زیاد ندارند و می توانند به شما کمک کنند تا احساس آرامش کنید.
عشق ورزی در گذر زمان: به یاد داشته باشید که این چند هفته که اوضاع شما به هم ریخته و یا کاملا وارونه شده است به زودی می گذرد.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۳، هفته ۱

ماه ۳، هفته ۱ :

اگر نوزاد شما شبها می خوابد (۵ یا ۶ ساعت در بیشترین حالت) شما خیلی خوش شانس هستید! اکثر نوزادانی که حدود ۱۰ هفته از تولدشان می گذرد نیمه شبها از خواب بیدار می شوند. اما حتی کودکانی نیز که در طول شب نمی خوابند باید مدت زمان نسبتا طولانی تری را به طور پیوسته در حال خواب یا بیداری بگذرانند به جای آنکه در فاصله های زمانی کوتاه و بطور مکرر بخوابند و بیدار شوند. احتمالا کودک شما ۲ یا ۴ بار در طول شبانه روز می خوابد و حدود ۱۰ ساعت از ۲۴ ساعت را بیدار است.
یک نکته جالب اینکه اگر کودک شما سحرخیز باشد یا اینکه تا نیمه شب بیدار بماند یا خواب طولانی یا کوتاه داشته باشد همین حالت را در تمام دوران کودکی خود حفظ خواهد کرد.

زندگی شما:

حتی اگر مطمئن هستید که چگونه می خواهید از نوزاد خود مراقبت کنید بهتر است در مورد همه گزینه های موجود یک بررسی اجمالی داشته باشید. پس از این کار ممکن است یک روش دیگر برای شما جالب توجه به نظر برسد.
هنگامی که به دنبال یک مهد کودک روزانه یا مرکز مراقبت خانگی می گردید از والدین دیگر نیز پرس و جو کنید. سعی کنید به تعداد بیشتری از این گونه مراکز سر بزنید، زمان بیشتری را در هر مرکز (در اوقات مختلف روز) بگذرانید و با کارمندان و مدیران مرکز و سایر والدینی که به آنجا می آیند صحبت کنید تا درک بهتری از هر مرکز به دست آورید. اگر به دنبال یک مراقب یا پرستار شخصی می گردید، از دیگران سوال کنید تا فرد مورد نظر خود را پیدا کنید. در هر مرکز با چند نفر از مربیان صحبت کنید و ببینید که آیا می توانند با کودک شما به خوبی ارتباط برقرار کنند یا خیر.
نگهداری کودک توسط یکی از آشنایان: در صورتی که بخواهید مراقبت کودک خود را به یکی از آشنایان (در خانه خودتان یا در خانه آنها) بسپارید برای شما ارزانتر یا حتی رایگان تمام خواهد شد و لازم نیست نگران این باشید که آیا مراقبت و علاقه کافی به کودک شما ابراز می شود یا خیر. اما ممکن است برخی از پدربزرگ یا مادربزرگها و یا فامیلها حوصله کافی برای مراقبت دائمی از کودک شما را نداشته باشند و لازم باشد که شما در مورد مدت زمانی که می خواهید نوزاد را به آنها بسپارید یا دفعاتی که می توانید این کار را بکنید قبلا با آنها صحبت کنید.
پرستار بچه: یک پرستار با تجربه می تواند با کودک رابطه محبت آمیز مستقیمی برقرار کند، در فضایی که برای کودک شما آشنا است. با این حال استخدام یک پرستار به صورت تمام وقت ممکن است گران باشد و در نتیجه این گزینه برای بسیاری از والدین منتفی است. در ضمن اگر پرستار کودک به طور ناگهانی از ادامه کار منصرف شود نگهداری از کودک با مشکلاتی مواجه خواهد شد. از همه مهمتر اینکه شما شاید مجبور باشید مدت طولانی فرزند دلبندتان را پرستار تنها بگذارید و در مورد آنچه ممکن است رخ دهد نگران باشید.
مهدکودکهای روزانه: این مراکز یک محیط ساخت یافته را برای کودک شما فراهم می کنند و معمولا کارمندان آن را کسانی تشکیل می دهند که برای نگهداری از نوزدان تعلیم دیده اند. به دنبال مراکزی بگردید که مورد تایید سازمان بهزیستی هستند و بطور معمول شیرخواران را می پذیرند.
مراکز خانگی مراقبت از کودکان: تعداد چنین مراکزی بسیار کم است و باید از سازمان بهزیستی شهر یا محل زندگی خود در مورد آنها بپرسید. تعداد کودکان در هر یک از این خانه ها ممکن است از تنها چند کودک محدود و یا تعداد زیادی کودک (به اندازه یک مهد کودک) متفاوت باشد. این گزینه برای برخی از والدین جذاب است زیرا این مراکز دقیقا یک خانه (با همه ویژگیهای یک خانه) هستند و توسط یک مادر اداره می شوند. همچنین از آنجا که این مراکز نسبتا ارزانتر هستند ممکن است برنامه های کمتری نسبت به یک مهدکودک برای نوزاد شما تدارک ببینند. پس ابتدا از افراد دیگر در این باره راهنمایی بخواهید.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com

ماه ۳، هفته ۲

ماه ۳، هفته ۲ :

کودک شما هنوز هم یک ژیمناست ورزیده نشده(!) اما حرکات او کمی متناسب تر و هماهنگ تر شده اند. شما خواهید دید که حرکات نامنظم دستها و پاهای او در روزهای اول تولد به تدریج جای خود را به حرکات نرمتر و دایره وارتر (خصوصا هنگامی که به افراد دیگر نگاه می کند) می دهند.
فضای کافی برای نوزاد خود فراهم کنید تا بازوها و پاهایش را بکشد و حرکت دهد. یک پتو روی زمین پهن کنید و به او اجازه دهید که هر طور می خواهد حرکت کند. این حرکات به کودک شما کمک می کنند تا عضلات در حال رشد خود را قویتر کرده و کشیدگی طبیعی آنها را بهبود بخشد. هنگامی که کودک شما بر روی شکم خود قرار گرفته باشد حرکت دادن پاهایش را آغاز می کند که اولین مرحله در یادگیری راه رفتن است.

زندگی شما:

فکر می کنید اگر به کودک خود شیر می دهید آیا باز هم احتمال حامله شدن وجود دارد؟ حتی اگر هنوز پریود هم نشده اید آیا باز هم این احتمال وجود دارد؟
پاسخ هر دو سوال مثبت است. حتی اگر از لحاظ جنسی “نیمه فعال” نیز باشید احتمال باردار شدن وجود دارد. بر خلاف باور عمومی شیر دادن به کودک مانع حاملگی نمی شود و تخمک گذاری پیش از آغاز اولین پریود بعد از زایمان رخ می دهد، اما نمی توان به دقت زمان اولین تخمک گذاری را تعیین نمود. پس در صورتی که نمی خواهید برای نوزاد خود یک برادر یا خواهر همسن بیاورید بهتر است اقدامات جلوگیری از بارداری را بکار گیرید!
پزشک شما می تواند گزینه های مختلف را برای شما توضیح دهد اما در اینجا چند مطلب قابل ملاحظه را مطرح می کنیم:
شما قبل از حاملگی از چه روشی برای جلوگیری از بارداری استفاده می کردید؟ ممکن است نتوانید از همان روش قدیمی استفاده کنید. اگر قبلا از “دیافراگم” (یکی از وسایل جلوگیری از بارداری که در واژن قرار داده می شود و می تواند اسپرمها را از بین ببرد) استفاده می کردید، قبل از استفاده مجدد آن را بررسی کرده و با وضعیت جدید خود مطابقت دهید، زیرا ممکن است اندام شما در اثر زایمان تغییر کرده باشد.
اگر شما از پیش از حاملگی از روشهای هورمونی (قرص، چسبهای پوستی یا حلقه داخل واژن) برای جلوگیری از بارداری استفاده می کردید و اکنون به کودک خود شیر می دهید نباید استفاده از این روش را مجددا شروع کنید، زیرا این هورمونها ممکن است بر مقدار و یا کیفیت شیر شما تاثیر بگذارند. خانمهایی که به نوزاد خود شیر می دهند به قرصهایی با فرمول و ترکیب متفاوت نیاز دارند؛ مثلا قرصهایی که فقط پروژسترون داشته باشند.
آیا می خواهید از یک روش جدید استفاده کنید؟ به عنوان مثال استفاده از IUD (گذاشتن وسیله ای درون رحم برای جلوگیری از انعقاد نطفه) در خانمهایی که تا به حال زایمان داشته اند بهتر از خانمهایی که هرگز بچه نداشته اند جواب می دهد.
آیا به استفاده از کاندوم فکر کرده اید؟ استفاده از کاندوم می تواند گزینه مناسبی برای خانمهایی باشد که به کودک خود شیر می دهند زیرا بر شیردهی آنها هیچ تاثیری نمی گذارد.

منبع : نی نی سایت www.ninisite.com