نشانه های علاقه مندی نوزاد، نوپا و خردسال به مادر

نشانه های علاقه مندی نوزاد، نوپا و خردسال به مادر

هفت علامت که عشق کودک به مادر را نشان می دهند

 

 

هفت نشانه علاقه نوزاد به شما

به چشمان شما خیره می شود :  نوزادان عاشق نگاه کردن به صورت ها و از همه بیشتر صورت شما هستند. این زل زدن روح نواز یک غزیره برای حفظ بقا است که برای جذب عشق و توجه مراقب طراحی شده است و به نوعی شروع عشق کودک به شماست که متوجه اهمیت شما در زندگی خود شده است.

بوی شما را می شناسد : اگر به کودک فرصت انتخاب میان عطر گل رز و بلوز عرق کرده شما که شیر هم روی آن ریخته است، داده شود، کودک به بلوز شما واکنش نشان خواهد داد. حتی نوزادانی که فقط یک هفته دارند سرشان را به سمت بالشتکی برمی گردانند که به شیر مادرشان آغشته شده است. برای نوزاد هیچ چیز خوشبوتر از شما نیست.

به شما می خندد : اولین باری که کودک به شما لبخند واقعی می زند یک لحظه جادویی است. لبخند زدن شیوه کودک برای گفتن “دوستت دارم” است.

با شما حرف می زند : نوزاد شما خیلی زود خطاب به شما یا مراقبی که به او اطمینان دارد، شروع به قان و قون می کند. صداهایی که نوزاد تولید می کند برای ایجاد ارتباط با شماست، پس حتما به او واکنش نشان دهید. این تمرینات شما را برای مکالمات آینده آماده می کند.

دوست دارد شما کنارش باشید : تقریبا نیمه دوم سال اول زندگی کودک از غیبت شما ناراحت می شود و وقتی از اتاق خارج می شوید ممکن است صورتش را جمع کند یا گریه کند و به محض بازگشت شما بخندد که نشانه رشد دلبستگی نوزاد است.

به علایق شما علاقه نشان می دهد : اگر شما به چیزی توجه نشان دهید، نوزاد هم دقیقا همان کار را خواهد کرد که به آن “توجه مشترک” می گویند. این رفتار می تواند از چند ماهگی نوزاد شروع شود اما بین ۹ تا ۱۲ ماهگی کاملا قابل مشاهده است. “توجه مشترک” نشانه این است که کودک با شما در تعامل است و به چیزهایی که شما به آن توجه می کنید اهمیت می دهد

از شما به عنوان سپر و محافظ استفاده می کند : اگر وقتی کودک با یک فرد غریبه رو به رو می شود، سرش را در سینه شما فرو می کند، تعجب نکنید. “اضطراب جدایی” یک مرحله طبیعی است و رجوع کودک به شما برای حمایت به ای معنی است که او عاشق شماست و اطمینان دارد که شما می توانید از او محافظت کنید.

 

هفت نشانه علاقه کودک نوپا به شما 

حالات چهره شما را تقلید می کند : حالات مختلف صورت شما برای بیان احساساتتان در موقعیت های گوناگون بیشتر از هر ویروسی به کودک سرایت می کند و به همین دلیل معمولا وقتی شما می خندید، او هم می خندد یا وقتی نگران هستید، او هم نگران می شود. این تقلید ها در دوران نوزادی شروع می شود اما بین ۹ تا ۱۸ ماهگی به اوج خود می رسد.

واکنش های شما را تقلید می کند : کودک یکساله شما به فیلی که در آشپزخانه در حال آب پز کردن تخم مرغ است، چه واکنشی نشان می دهد؟ او به شما نگاه خواهد کرد. دنیا می تواند برای کوچولوی شما گیج کننده و غافلگیر کننده باشد به همین دلیل کودک از واکنش های شما استفاده می کند تا آن را درک کند. او عاشق شماست و به عقاید شما اعتماد می کند

رفتارهای شما را تقلید می کند : آیا کوچولوی شما سعی می کند در خانه را با کلید شما باز کند؟ آیا او موهایش را در آینه درست مثل شما درست می کند؟ شاید فکر کنید که تقلید کردن شکل واضحی از چاپلوسی است اما برای کودک نوپا تقلید نشانه احترام و عشقی است که به شما دارد.

با شما تعامل می کند : تعاملی که کودک با شما که در نوزدادی داشت حالا پیچیده تر شده است. کودک نوپای شما می خواهد به تمام سوالات شما پاسخ دهد و شما شاهد تمام واکنش های او باشید و به شما در مورد عقایدش بگوید. به این وضعیت توجه اجتماعی مشترک می گویند که نشانه دلبستگی و اعتماد کودک به شماست.

شما مانند خانه امن او هستید : در محیط جدید، کودک بین کشف محیط و بازگشت به آغوش شما در رفت و آمد است. این کار کودک نشانه اعتماد، اطمینان و وابستگی به شماست.

در مواقع غیرامن به شما پناه می آورد : اگر در حال گردش در پارک باشید و ناگهان یک گربه بزرگ می بینید، کودک دستانش را برای گرفتن دست شما بالا می آورد و دستتان را محکم می گیرد. او برای کمک به شما اطمینان می کند و این راهی است برای نشان دادن عشقش به شماست.

آرامش و راحتی را در شما جستجو می کند : کودک نوپا ممکن است دست شما را بگیرد و از شما بخواهد او را ببوسید یا او را نوازش کنید. او می داند که می تواند هر وقت نیاز داشت، برای کسب راحتی روی شما حساب کند.

 

هفت نشانه علاقه کودک خردسال به شما

جلب توجه می کند : وقتی کودک را برای بازی به پارک می برید و در حالی که کودک مشغول بازی است، شما رویتان را بر می گردانید و شروع به صحبت کردن با دوستتان می کنید، کودک خردسالتان شروع به بالا رفتن از اسباب بازی ها یا پاشیدن خاک می کند و اگر نتواند توجه مثبت شما را جلب کند، مطمئنا موفق به جلب توجه منفی شما خواهد شد! این رفتار کودک نشانه دیگری است که نشان می دهد شما چه قدر برایش اهمیت دارید.

از شما الگوبرداری می کند : همانطور که در دوران نوپایی کودک دوست دارد هر کاری که شما می کنید را عینا تقلید کند، در این دوره نیز به تقلید ادامه می دهد اما تقلید او پیشرفته تر شده است. او در حالی که مشغول کوبیدن روی کامپیوتر است، یک تلفن مهم می زند یا حتی در حالی که مشغول رانندگی است، بد و بیراه می گوید. شما برای کودک یک ستاره هستید!

به صورت کلامی به شما ابراز عشق می کند : تقریبا در حدود ۳ تا ۴ سالگی بیشتر کودکان شروع به بیان و توصیف عشقشان به شما می کنند. شاید این جمله را از کودک بشنوید :”مامان دوستت دارم” یا “چه قدر پوستت نرم است!” یا ” می خواهم با تو ازدواج کنم تاهمیشه با هم باشیم!”. همه این جملات معنی یکسانی دارند و نشان دهنده عشق کودک به شما هستند.

به شما آرامش می دهد : شاید کودک خردسال شما با همدلی که با شما نشان میدهد، غافلگیرتان کند. او همدلی اش را با دادن بالشتش به شما وقتی غمگین هستید یا گریه می کنید، نشان می دهد یا اگر آسیبی ببینید شما را می بوسد. او دقیقا همان کاری را انجام می دهد که شما وقتی کودک غمگین یا آسیب دیده است انجام می دهید. شما دنیای کودک هستید و او نمی خواهد دنیایش آسیب ببیند. بنابراین سعی می کند از شما محافظت کند.

سعی می کند با کلمات شما را اذیت کند : قاعدتا عشق نباید آزار دهنده باشد اما وقتی راجع به کودکان حرف می زنیم، بعضی مواقع می تواند اینطور باشد. اگر کودک را ناراحت کنید ممکن است با یک جمله توهین آمیز مثل ” مامان بی تربیت!” یا “ازت متنفرم!”. مطمئنا شنیدن این جملات خوشایند نیست اما باید بدانید که این جمله ها نشانه این است که برای کودک از هر کس دیگری بیشتر اهمیت دارید. بددهنی کردن راه کوتاه و راحت تر بیان این جمله است : “تو انقدر برایم اهمیت داری که می توانی از هر کس دیگری بیشتر من را ناراحت کنی، پس من هم می خواهم آزارت بدهم.”

به شما هدیه می دهد : ممکن است شما یک دسته گل که از حیاط چیده شده از کودک دریافت کنید یا یک سنگ براق یا حتی یک نقاشی که با مداد رنگی کشیده شده است. این هدیه می تواند بستنی قیفی باشد که وقتی کودک را حمام می کنید با کف و آب برایتان درست می کند. هدایای با مزه و تاثیرگذار شیوه ای است که کودک با آن به شما نشان می دهد که برایش خاص و ویژه هستید.

بازگشت شما را جشن می گیرد : بعد از مدتی جدایی، کودک خردسال توجه ویژه ای به شما نشان می دهد، مثلا بغلتان می کند و کارهایی که انجام داده است را نمایش می دهد. حتی اگر زمان ترک شما کودک جیغ و فریاد به راه انداخته باشد، باز هم زمانی که باز می گردید این رفتار را نشان خواهد داد.

 

 

هیئت تحریریه نی نی سایت -نشانه های علاقه مندی نوزاد، نوپا و خردسال به مادر

خواندن برای نوزاد مهارت شنوایی او را افزایش می دهد

خواندن برای نوزاد مهارت شنوایی او را افزایش می دهد

 

تکرار کلمات به ساختار مهارت گزبنی کودک کمک می کند

 

خواندن برای نوزاد مهارت شنوایی او را افزایش می دهد - عصر دانش

خواندن برای نوزاد مهارت شنوایی او را افزایش می دهد

تصور نکنید کتاب خواندن برای نوزادان و کودکان بسیار جوان، خیلی زود است. بهتر است بدانید جنین این توانایی را دارد تا صدای مادرش را در داخل رحم تشخیص دهد. بنابراین سعی کنید خواندن با صدای بلند در دوران بارداری را به یک عادت تبدیل کنید.

زمانی که نوزاد به دنیا می آید و برایش کتاب می خوانید، او مفهوم کلمات شما را نمی فهمد اما شنیدن صدای شما، او را تحریک می کند تا جذب صدا شده و مهارت شنوایی اش پرورش یابد. علاوه براین، کتاب خواندن برای کودک، بدون در نظر گرفتن سن او،  فرصت بزرگی برای نوازش کردن و برقراری پیوند عاطفی بین شما و کودک است. چنانچه کتاب خواندن را به شکل منظم از همان ابتدا آغاز کنید، کتاب به شکل طبیعی به یک قسمت از روز کودک تبدیل خواهد شد و او این کار را با لذت خاصی انجام می دهد.
چرا خواندن کتاب برای کودک مفید است
خواندن برای نوزاد، به ساخت دایره کلمات در او، تحریک قوه تخیل کودک کمک کرده و مهارت برقراری ارتباط در او را تقویت می کند. هرچه قدر بیشتر با نوزاد خود صحبت کنید برای رشد و پرورش او بهتر است.
تفسیر رویدادهای محل برای کودک، به هنگام قدم زدن یا نام بردن اعضای بدن او به هنگام شستنش در حمام، بهترین راه برای صحبت کردن با او است. خواندن یکی دیگر از راه های افزایش تعامل کلامی شما با کودک است. کتاب خواندن برای کودک، مفاهیم داستان، رنگها، اعداد و شکلها را به او معرفی کرده و اطلاعاتی را درباره جهان اطرافش به او می دهد. همچنین مهارتهای حافظه و  واژه را برای او بوجود می آورد. تا زمانیکه او ۱ ساله می شود، تمام صداهایی که برای صحبت کردن به آنها نیاز دارد را یاد گرفته است. هرچه قدر لغات بیشتری بشنود، توانایی او در صحبت کردن بهتر خواهد بود.
برای نوزاد چه کتابی باید خوانده شود
در چند ماه اول، نوزاد قادر است زمانیکه شما صحبت می کنید، ریتم زبان (نه محتوای آن) را درک کند. تکرار خوب است به این علت که به ساختار مهارت زبانی کودک کمک می کند. برای جلب توجه بیشتر نوزاد، جهت صدای خود را تغییر دهید یا صدای خود را برای شخصیتهای مختلف تغییر دهید.  برای خواند، هر مطلبی را می توانید انتخاب کنید. مجله یا حتی رمانی که سعی دارید آن را تمام کنید.
 کتابهایی که دارای تصاویری با رنگها ی روشن و کنتراست های تند هستند نیز می توانند  کودک را شیفته خود کنند. بنابراین سعی کنید تا تعداد زیادی کتابهای مقوایی و عکس دار تهیه کنید.
نکته مهم این است که کودک بین چیزهایی که به آنها عشق می ورزد، ارتباط برقرار می کند. نزدیکی شما، صدای شما و کتاب. این امر نشان دهنده آن است که کتاب خواند برای او کار لذت بخشی است.
شما مجبور نیستید که تمام مدت در یک تقطه بنشینید و کتاب بخوانید. برای کودک تنوع ایجاد کنید برای این منظور می توانید جای خود را تغییر داده و کتاب را با صدای بلند برای او بخوانید.
چه نوع کتابی برای کودکان مناسب است
در این خصوص اجازه دهید کودک خودش قضاوت کند. به احتمال زیاد او تصمیم می گیرد تا چند کتاب را انتخاب کند. این یکی از کارهای مورد علاقه او است. بنابراین هر زمان که او را برای خرید کتاب بیرون می برید، با هیجان خاصی این کار را انجام می دهد.
 کتابهایی که دارای تصاویر رنگارنگ هستند، بدون ترید مورد علاقه کودک هستند.بعضی کودکان کتابهایی که عکسهای زیادی دارند را دوست دارند و این در حالی است که گروهی دیگر به کتابهای ۳ بعدی و پازل مانند ( مثلا کتابهایی که  تصاویر آنها زیر برگه ای یا پشت بخش متحرکی از کتاب پنهان شده است) علاقه نشان می دهند.
کودک شما ممکن است از ریتم آهنگین و شعرهای کتاب لذت ببرند. بنابراین آنها را به شکل روتین در حین انجام هر کاری برای کودک بخوانید. سعی کنید از کتابهای متفاوت در این زمینه استفاده کنید. کودکان دوست دارند به سمت هر چیزی چنگ انداخته و آن را به سمت دهان ببرند. بنابراین توصیه می شود از کتابهای صفحه مقوایی یا پارچه ای استفاده کنید.
آیا باید به هنگام خواندن کتاب صداها را به کودکم بیاموزم
زمانیکه که برای کودکتان کتاب می خوانید سعی کنید تا اوقات خوشی را برای او فراهم کنید. سعی نکنید تا روی الفبا و صداها تمرکز داشته باشید.  زمانیکه به اندازه کافی برای کودک خود کتاب می خوانید در نهایت، او ارتباط بین صداها و کلمات در صفحه را در می یابد. بنابراین به او بیاموزید که از کتاب خواندن لذت ببرد. ارزش لذت بردن از خواندن کتاب خیلی بالاتر از ارزش آموختن علائم و صداها در سنین پایین است
تعامل با کودک کلید موفقیت برای علاقه مند کردن کودک به کتاب خواندن است. به کودک کمک کنید بین داستان و زندگی واقعی اش ارتباط برقرار کند.  برای مثال، اگر تصویر یک توپ زرد رنگ در کتاب وجود دارد به توپ قرمز رنگی که او را دوست دارد و با او بازی می کند اشاره کنید و از او بپرسید آیا توپ زرد رنگ را دوست دارد یا توپ قرمز را؟ سپس ادامه دهید و در پاسخ به او بگویید (( من فکر می کنم که تو توپ قرمز را بیشتر دوست داری به این دلیل که در حال حاضر می توانی با او بازی کنی))
هیئت تحریریه نی نی سایت - خواندن برای نوزاد مهارت شنوایی او را افزایش می دهد
توصیه هایی برای کنترل فعالیت های آنلاین کودکان

توصیه هایی برای کنترل فعالیت های آنلاین کودکان

توصیه هایی برای کنترل فعالیت های آنلاین کودکان:

یکی از بزرگترین معایب اینترنت آن است که در حال حاضر محتوای مختص بزرگسالان در اینترنت براحتی در دسترس است و اینگونه مشاهدات می تواند موجب گمراهی کودکان شود.

عصرایران؛ مازیار دانیالی – اینترنت محبوبیتی بیش از اندازه در جهان دارد. هر کسی علاقه مند به استفاده از این فضای مجازی است حال چرا کودکان نسبت به آن بی علاقه باشند؟! برای هر رده سنی، جذابیت هایی در اینترنت موجود است. از طریق وبگردی می توانیم به اطلاعات جالبی دست یابیم. و اگر در رابطه با نسبت کاربران این شبکه مجازی بررسی کنیم، کودکان در رده اول قرار خواهند داشت؛ از تحقیقات درسی گرفته تا سایر استفاده ها. از این رو مباحث فراوانی در رابطه با نوع و روش استفاده از اینترنت توسط کودکن مطرح می شود. همانند سایر مصادیق مدرنیسم؛ در این مبحث نیز مزایا و معایب متعددی جلوه گر می شود. 

توصیه هایی برای کنترل فعالیت های آنلاین کودکان - عصر دانش

توصیه هایی برای کنترل فعالیت های آنلاین کودکان

 

مزایای اینترنت برای کودکان

• کودکان از اینترنت به منظور تحقیقات آموزشی استفاده های متعددی دارند

• اگر اطلاعاتی در رابطه با یک موضوع مشخص نداشته باشند، می توانند با مراجعه به اینترنت نیاز خود را پاسخ دهند و یا حتی مطالب موردنظر را دانلود و بعدا مورد استفاده قرار دهند.

• اگر پرسش هایی را در ذهن خود کشف کنند، با جستجویی مناسب در اینترنت می توانند پاسخ خود را بدست آورند

• اگر در دستورزبان مشکلی داشته باشند با استفاده از سایت های مرتبط می توانند صورت درست را بیابند

• توانایی دسترسی به بانک سوالات امتحان های قبلی

• دسترسی به نتایج آزمون ها از طریق سایت های مرجع

• دسترسی به کدهای مختلف برنامه نویسی در صورت علاقه به زبان های برنامه نویسی

• دانلود بازی های مجانی

معایب اینترنت

• والدین سعی می کنند تا فرزندان خود را از جنبه های منفی اینترنت به دور نگه دارند.

• بچه ها علاقه بسیاری به اینترنت دارند درحالیکه قادر به درک علل محدودیت زمانی استفاده از اینترنت نیستند

• بیشتر وقت خود را صرف گفتگوهای انلاین(چت) تا تحقیقات درسی

• بسیاری از بچه ها اینترنت را تنها وسیله ای برای تفریح می دانند

• یکی از بزرگترین معایب اینترنت آن است که در حال حاضر محتوای مختص بزرگسالان در اینترنت براحتی در دسترس است و اینگونه مشاهدات می تواند موجب گمراهی کودکان شود

مطالعه مقاله حاضر می تواند آموزه هایی را در راستای ایمن نگاه داشتن فرزندان در فضای مجازی برای والدین فراهم آورد. فرزندان ما همراه با فضای مجازی(اینترنت) رشد می کنند، از این رو باید نگرش مثبتی نسبت به فرصت های بی شماری که این فضا(اینترنت) در اختیار آنها قرار می دهد، داشته باشیم. هر چند که همراه داشتن اطلاعات و دانش در رابطه با رایانه و اینترنت نیز نمی تواند بار موازنه را به سود ما(والدین) در رابطه با ایمنی و مدیریت ریسک فضای آنلاین تغییر دهد.

به علاوه بچه ها (اگر بخواهند) “می توانند” به رغم اقدامات پیشگیرانه والدین برای محفوظ نگاه داشتن آنها- هم در دنیای واقعی و هم در فضای مجازی- رویکردی نادرست و آسیب رسان داشته باشند. آنها معمولا- در اینترنت- به مکان هایی سر می زنند و کارهایی را انجام می دهند که فراتر از توانایی ما قرار دارد. فرزندانمان حتی روش های عبور از فیلترها و موانع را می دانند. حتی توانایی اعمال تغییرات در تنظیمات سابقه مرورگر اینترنتی را نیز دارند، و این مکانی است که ما برای تنظیم وکنترل فعالیت های آنلاین فرزندانمان بدان مراجعه کنیم! بنابراین هرگز گمان نکنید که یک راهکار مشخص برای دستیابی به امنیت و ایمن سازی در فضای مجازی وجود دارد.

منبع : عصر ایران www.asriran.com -توصیه هایی برای کنترل فعالیت های آنلاین کودکان

۶ گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند

۶ گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند:

کودکان امروزی به هر چیزی هم قانع نمی‌شوند. خرید یک دستگاه گران‌قیمت هم اشتباه محض است، برای اینکه فعلا درک درستی از نگهداری و مراقبت از وسایل شخصی‌شان ندارند، پس تنها راهی که می‌ماند این است که یک دستگاه ارزان قیمت با ویژگی‌های خوب برایشان پیدا کنیم.

آی تی رسان – الان دیگر زمانی نیست که از کودکان‌تان بخواهید با اسباب بازی و کتاب سر خود را گرم کنند. یا باید گوشی دلبند خودتان را در اختیارشان بگذارید یا اینکه دست به جیب شده و دستگاهی برایشان تهیه کنید.

تازه کودکان امروزی به هر چیزی هم قانع نمی‌شوند. خرید یک دستگاه گران‌قیمت هم اشتباه محض است، برای اینکه فعلا درک درستی از نگهداری و مراقبت از وسایل شخصی‌شان ندارند، پس تنها راهی که می‌ماند این است که یک دستگاه ارزان قیمت با ویژگی‌های خوب برایشان پیدا کنیم. در زیر با ۶ تا از بهترین دستگاه‌هایی که می‌توانید برای فرزند دلبندتان بخرید، آشنا می‌شوید.

اپل آی‌فون ۵C

6 گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند - عصر دانش

6 گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند

اندازه صفحه نمایش: ۴ اینچ
رزولوشن صفحه نمایش ۶۴۰×۱۱۳۶ پیکسل با چگالی پیکسلی ۳۲۶ppi

پردازنده: اپل A6

سیستم عامل: iOS 8

آی‌فون ۵c سال گذشته آغاز به‌کار کرد و جایگزین ارزان‌قیمت آی‌فون ۵s بود. پردازنده این دستگاه کندتر و فاقد تاچ آی‌دی بود، ولی یک میان‌رده خوب با رنگ‌های شاد چون سبز، آبی، زرد، صورتی و سفید محسوب می‌شد. الان هم با معرفی آی‌فون ۶ قیمت این دستگاه پایین‌تر آمده و زمان خوبی است که یک عدد برای کودک دلبندتان تهیه کنید.

قیمت: ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ تومان


لومیا ۶۳۵

6 گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند - عصر دانش

6 گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند

اندازه صفحه نمایش: ۴٫۵ اینچ
رزولوشن صفحه نمایش ۴۸۰×۸۵۴ پیکسل با چگالی پیکسلی ۲۱۸ppi

پردازنده: کوالکام اسنپدراگون ۴۰۰

سیستم عامل: ویندوز ۸٫۱

اگر یکی از طرفداران ویندوز فون هستید، این دستگاه یکی از آن‌هایی است که نسبت به قیمتش حسابی می‌ارزد.

دستگاه با وجود آپشنی چون Microsoft My Family، به شما امکان می‌دهد که برنامه‌ها و دانلودهای کودکانتان را مدیریت کنید.

قیمت: ۵۶۰٫۰۰۰ تومان


موتو G

375689-moto-g

اندازه صفحه نمایش: ۵ اینچ
رزولوشن صفحه نمایش ۷۲۰×۱۲۸۰ پیکسل با چگالی پیکسلی ۲۹۴ppi

پردازنده: چهار هسته‌ای اسنپدراگون با فرکانس ۱٫۲ گیگاهرتز

سیستم عامل: اندروید کیت‌کت

تنها ایرادی که می‌توان از این دستگاه گرفت عدم پشتیبانی از LTE است.

قیمت: حدود ۷۵۰۰۰۰ تومان


موتو E

moto-e-review-1-820x420

اندازه صفحه نمایش: ۴٫۳ اینچ

رزولوشن صفحه نمایش ۵۴۰×۹۶۰ پیکسل با چگالی پیکسلی ۲۵۶ppi

پردازنده: پردازنده دو هسته‌ای اسنپدراگون ۲۰۰ با فرکانس ۱٫۲ گیگاهرتز

سیستم عامل: اندروید کیت‌کت

با اینکه فاقد پشتیبانی از LTE است، کاربر می‌تواند با قیمت خیلی پایین یک دستگاه مدرن، خوش ساخت و اندرویدی داشته باشد.

قیمت: ۵۵۰۰۰۰ تومان


شارپ Aquos Crystal

376099-sharp-aquos-crystal

اندازه صفحه نمایش: ۵ اینچ

رزولوشن صفحه نمایش ۷۲۰×۱۲۸۰ پیکسل

پردازنده: اسنپدراگون چهار هسته‌ای با فرکانس ۱٫۲ گیگاهرتز

سیستم عامل: اندروید کیت‌کت

شارپ Aquos Crystal با بزل‌های باریکی که دارد حسابی خبر ساز شده است. در ضمن این دستگاه ساخت شارپ است، کمپانی که به دلیل ساخت تلویزیونهایش در جهان شهرت دارد. این هندست زیباست و می‌تواند توجه نوجوانانی که یک دستگاه با رزولوشن بالا می‌خواهند جلب کند. در ضمن با قیمت مناسبش برای پدر و مادرها هم دوست داشتنی است.

قیمت: -


گلکسی S4

6 گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند- عصر دانش

6 گوشی هوشمند که بهترین گزینه برای کودکان هستند

اندازه صفحه نمایش: ۵ اینچ
رزولوشن صفحه نمایش ۱۰۸۰×۱۹۲۰ پیکسل با چگالی پیکسلی ۴۴۱ppi

پردازنده: اسنپدراگون ۶۰۰ با فرکانس ۱٫۹ گیگاهرتز

سیستم عامل: اندروید آبنبات ژله‌ای

اگر کودکتان از طرفداران گلکسی‌های سامسونگ باشد و الا و بلا بخواهد یکی از بالارده‌های این کمپانی را داشته باشد، بهتر است برایش یک اس ۴ بخرید. البته کمی باید دست و دلبازی بیشتری بخرج دهید، زیرا این گوشی نسبت به دیگر کاندیدهای اندرویدی، از قیمت بیشتری برخوردار است.

قیمت: ۱٫۱۵۰٫۰۰۰ تومان

تاثیر قصه‌گویی بر رشد زبانی کودک زیر دو سال ‌

تاثیر قصه‌گویی بر رشد زبانی کودک زیر دو سال ‌

قصه‌,قصه گویی,تاثیر قصه‌گویی بر رشد زبانی کودک

تاثیر قصه‌گویی بر رشد زبانی کودک زیر دو سال ‌
قصه گویی برای کودک زیر دو سال در رشد زبانی و ارتباط مادر و فرزند موثر است.
خانم ابراهیمی کارشناسی ارشد روانشناسی  در این باره گفت: قصه‌گویی یک نوع انتقال آموزش‌ها و تشویق‌های بزرگسالان به زبان کودکی است و همه قصه‌ها از قصه‌های کهن مادربزرگ‌ها تا قصه‌های امروزی، آموزش‌های خاصی را بطور غیر مستقیم به کودکان می‌آموزد، به عبارتی‌ ترس‌ها، اضطراب‌ها، آرزوها و آنچه کودک در فکر و خیالش دارد، از طریق قصه به وی انتقال می‌شود.

وی ادامه داد: در بسیاری از اوقات، از قصه گویی برای کودکان به منظور ارائه آموزش‌های اجتماعی ‌یا درمان مشکل آنها استفاده می‌شود، بدین معنا که کودکان برای کنار آمدن با مشکلاتشان با شخصیت اصلی قصه، همزاد‌پنداری کرده، حل مساله می‌کنند یا از آن درس می‌گیرند.
ابراهیمی تصریح کرد: آنچه مهم است اینکه هدف از قصه گویی برای کودکان چیست؟ یا کودک با چه مساله‌ای روبروست؟ به عبارت دیگر حتما هم نباید کودک مشکل داشته باشد و با قصه‌گویی درصدد رفع آن برآمد. ولیکن کودک با توجه به دغدغه‌ها و فکر و خیال‌هایش بتواند با شخصیت داستان همزادپنداری کند و به حل مساله هم برسد.

وی گفت: از طریق قصه گویی، بسیاری از آموزش‌ها، مهارت‌های زندگی، مهارت‌های اجتماعی، کنار آمدن با ترس‌ها و اضطراب‌ها و ارتباط با همکلاسی‌ها آموزش داده می‌شود.

در بسیاری از داستان‌هایی که بصورت روتین گفته می‌شود، روانشناسان روی آنها کار می‌کنند، قصه بر اساس مهارت‌های عقلانی کودک گفته می‌شود و مشکلات مقاطع مختلف سنی نظیر پیش دبستانی و دبستان را بررسی می‌کنند.وی اضافه کرد: گاهی مادرها نیز ناخودآگاه از این مهارت استفاده می‌کنند و براساس آنچه کودک‌شان با آن درگیر است و مشکلات و دغدغه‌های او، قصه‌هایی می‌گویند‌ یا قصه‌سرایی می‌کنند.

کارشناسی ارشد روانشناسی در مورد قصه‌گویی برای کودک زیر دو سال هم بیان کرد: قصه گویی برای کودک زیر دو سال یک نوع ارتباط محسوب می‌شود و ممکن است کودک اصل داستان را متوجه نشود، ولی آن را یک چیز دنباله دار می‌داند و مهارت خاصی نیز به وی آموزش داده می‌شود.

وی ادامه داد: قصه گویی برای کودکان زیر دو سال برای کسب مهارت‌های گفتاری بسیار مفید است و کودکان آنها را در حافظه خود نگه داشته و در هم کلامی با دیگران از آن بهره می‌برد.

ابراهیمی افزود: از آنجایی که کودک زیر دو سال هنوز ارتباط زیادی با اطراف خود ندارد، مهارت خاصی از طریق قصه گویی به او آموزش داده می‌شود، به عبارتی ‌قصه گویی برای کودک زیر دو سال در رشد زبانی و ارتباط مادر و فرزند موثر است.
منبع:isna.ir

چطور جای خواب کودک را جدا کنیم؟

چطور جای خواب کودک را جدا کنیم؟
جدا کردن جای خواب کودکان، مرحله ای حساس برای والدین است ، اما سوال این است چه سنی برای جدا خواباندن کودک مناسب است و اینکه چطور باید این تغییر را انجام داد که از نظر روانشناسی درست باشد و ایجاد مشکل نکند؟
در ادامه مقاله خانم مرجان حسینی زاده ، کارشناس ارشد روانشناسی بالینی را  درباره موضوع جدا خوابیدن کودک مطالعه نمایید .
جدا خواباندن کودک از ۵ ماهگیست.به کودک یاد دهید با صدای شما یا با حضور شما به خواب رود و به هیچ وجه تا به خواب رفتن او برای به خواب رفتنش تماس بدنی با او نداشته باشید.

شما می توانید قبل خواب هر شب برای کودک دوش آب گرم بگیرید، بعد با لباس خوابی راحت گشاد و نرم در رخت خواب خودش با ملحفه کاملا نرم و گرم ببرید. چراغ خواب  را روشن کنید و چراغ اصلی را ببندید. کنار او بنشینید و با نور چراغ خواب برایش قصه یا شعر بخوانید یا نوار قصه بگذارید (هرکدام خودش ترجیح داد) .

بهتر است این کار بطور متناوب با مادر و پدر انجام شود اما اگر کودک پدر را در ابتدا  به تنهایی نپذیرفت، شب هایی مادر و پدر این کارها را برایش بکند.

وقتی ۲-۳ باری قصه یا شعری تکراری را با نوازش برای کودکتان خواندید، او را ببوسید و اگر بلدید ماساژدهید.

چطور جای خواب کودک را جدا کنیم؟ - عصر دانش

چطور جای خواب کودک را جدا کنیم؟

سپس بگویید کنار تختش می نشینید تا او خوابش ببرد. اما نگذارید با مو یا دست  شما بخواب رود.

در این کار جدی و مصمم باشید و مهربان (یعنی در عین آرامش و با تن صدای آرام روی حرفتان بمانید) با او کلنجار نروید.

به او بگویید اگر بخواهد بهانه گیری کند یا گریه اش را ادامه دهد از اتاق بیرون می روید. اما هرگز چراغ را خاموش نکنید یا در را نبندید.

این کار اگر با اراده شما انجام شود، زحمتش نهایتا تا ۲هفته خواهد بود. احتمالا در این ۲ هفته کودک به شدت گریه کرده از جای خود بلند می شود . شب بارها شما را صدا می زند، صبح ها بد غذا و لجوج می شود و شب ها قبل مراسم خواب اذیتتان می کند، اما مهمترین و بهترین کار مصمم بودن شما در عین مهربانی و آرامش است.

مراسم خواب را هر شب بین ۷ الی ۸ شب شروع کنید تا با همه کشمکش ها بیشتر از ۱۰ شب طول نکشد و شما هم به خوابتان برسید.

از ساعت ۷-۸ کل جو خانه باید در آرامش و سکوت برود و اگر کسی خواست تلویزیون ببیند بهتر است از هدفون و گوشی های از راه دور استفاده کند یا صدای بسیار کم باشد.

ساعت و وسایل خواب کودک باید ثابت باشد تا احساس امنیت را در این ها نیز پیدا کرده و شرایط برایش قابل پیش بینی شود.

می توانید به او بالشتک یا عروسکی تمام پارچه هم بدهید تا بجای شما او را بغل کند.

وقتی کنار تخت او نشسته اید بهتر است با او ارتباط چشمی و کلامی و کشمکش و توضیحات مدام نداشته باشید.

با بهانه گیری یا گریه های او سرخود را روی زانوهایتان بگذارید به نشانه اینکه الان وقت خواب است و من هم خوابم می آید و قرار نیست جلوی تو کوتاه بیایم.

از چند شب قبل با خواندن داستان و بازی عروسک ها او را برای جدا خوابیدن از نظر ذهنی آماده کنید.

قبل از شب بخیر گفتن او را مطمئن کنید که هر وقت از شب شما را صدا زد پیشش خواهید رفت. و حتما سریع این کار را بکنید.

اگر نصف شب به هر دلیلی به تخت شما آمد و خوابید او را به جایش برگردانید . از کشمکش و توضیحات زیاد خودداری کنید. همچنین چون نصف شب است و شما هم حال ندارید تنبلی نکنید.  کارش فقط تا ۲ هفته است. بعد برای همیشه راحت می شوید و برنامه رو به روال می افتد.

اگر فرزندتان خواب دید یا  در نیمه شب به هر دلیل ترسید ، پیشش بروید او را با صدای آرام و خواندن شعری آرامش بخش و نوازش آرام کنید اما باز کنارش نخوابید یا او را به اتاق خود نیاورید.

اگر به اتاق خود بیاورید غیر مستقیم به او گفته اید “اتاقش جای امنی نیست” یا “فقط در اتاق شما با تماس بدنی با شما احساس امنیت و آرامش بدست می آورد و بدون شما بدترین خطرات در کمین او هستند”

او باید بیاموزد به تنهایی هم می تواند بخواب رود. اگر چه جدا خواباندن کودک از ۵ ماهگی باید انجام شود.

در این راه نگران ناراحتی های او نباشید. بالاخره عادت می کند و این آموزش از موارد ضروریست ، حتی اگر سخت و دردناک باشد ، مفید است مانند واکسن!

 

نویسنده : خانم حسینی زاده  ravanekoodak.blogfa.com

وب سایت کودک سیتی

چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

این حالت نیز از مشکلاتی است که دامنگیر والدین و مربیان کودک است و زمینه را برای بسیاری از سقوط ها و عدم موفقیت ها فراهم می سازد. حالتی است که در بسیاری از کودکان خیالباف و حتی گروهی از آنها که دچار بیماری های روانی هستند و در سنین گوناگون می باشند به عیان دیده می شود.

خیالبافی کودکان - عصر دانش

چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

معـــــــرفی این حالت

افسانه بافی را عبارت می دانیم از حالتی که در آن فرد با سر هم کردن مقداری از مسائل بی سر و ته و روی هم کردن توهمات و خیالات سعی دارد چیزهائی را که واقعیت ندارند ساخته و به صورت قصه و داستانی آن را مطرح نماید. آنچه را که او می گوید زائیده تخیل و اوهام و حتی شبیه نوعی هذیاناست. ولی او آنها را به عنوان امور واقعی و جدی عرضه داشته و به خورد دیگران می دهد. او گاهی خود را در ورای محیط و منطقه خود می بیند و زمانی در حال پرواز در آسمانهاست و هر چه که به صورت غیر عقلانی و غیر ارادی در ذهنش خطور کند عرضه می دارد. آنها در وضع و شرایطی هستند که بین واقعیت و خیال را فرق نمی گذارند و در صورت های حاد چنان به نظر می رسند که گوئی دیوانگانی هستند که هذیان گوئی عادتشان شده است. کسانی که برای اولین بار با آنها برخورد دارند شاید متوجه حالات شان نشوند ولی در همان دقایق و ساعات اول برخورد متوجه این امر می شوند که با فردی غیر عادی تماس دارند.

جلـــــوه های آن

افسانه بافی در کودکان جلوه هائی دارد که جنبه های مشهود آن به قرار زیر است:

ــ پرحرفند و پرسخن و دائما” در حال قصه سازی و شرح آن هستند. برای هر مسئله ای که بشنوند شروع به خیالبافی کرده و سعی دارند آن را با شرح و بسط عرضه بدارند.

ــ تحریک پذیرند به گونه ای که هر پدیده موجود در دور و بر می تواند آنها را به راه اندازد و خیالبافی شان را تقویت کند. بر اساس آن سعی دارند مسئله ای را در ذهن پرورده و با الفاظ و در قالب های خاص آن را بیان دارند و نمونه این تحریک روحی در دیوانگان مشاهده می شود و حاصل آن بی اختیاری در سخن است.

ــ کوششی در آنها ملاحضه می شود که گفته های خود را منطقی نشان می دهند و این در جدی نشان دادن داستان کوئی های او کاملا” به چشم می خورد.

ــ اگر صحنه ای را ببینند برای آن شاخ و بالی درست کرده و بزرگش می سازند و شروع به بافتن کرده و می کوشند آن را به گونه ای که فرد در ماهیت صدقش تردیدی روا ندارد عرضه دارند و در این کار برخی از کودکان ماهرند.

ــ در عالم خیال می سازند، ویران می کنند، انرژی مصرف می کنند و همین امر و حالت را با لذت عرضه دارند و به آن دلخوش می شوند.

ــ تفسیرهایشان به زندگی و مباحث آن فانتزی است، اسنادی را که او عرضه می دارد مخدوش است ولی افراد ظاهربین و ساده اندیش کمتر از آن سر در می آورند.

ــ در عالم خیال گاهی بر خود دوستانی تصور کرده و یا نقش جن و پری را برای خود تصور می نمایند و آنگاه در آن خیالات غرق شده و شروع به بیان و معرفی آن می کنند و زمانی هم ممکن است در ضمن شرح آن در میان افسانه ها گیر کنند و نیاز به بافتنی جدید داشته باشند.

ــ قضاوت و داوری آنها هم شدیدا” تخیلی است به جای حقیقت گوئی خیالبافی دارند تا حدی که ممکن است به دروغ و اتهام متهم گردند و حقایق را وارونه نشان دهند.

ــ در لابه لای افسانه سازی خود می کوشند دلاوری خویش را نشان دهند و چنان وانمود کنند که فردی مهم هستند و غرق در شاهکارها و ابداعات خود گردند.

ــ در کل اینان به دور خود خط غیر قابل تغییری می کشند و بر اساس آن شروع به بافتن می کنند و تا جائی در این راه به پیش می روند که به اختلال در نظم نظام فکری منجر گردد.

در جنبــــه فکـــــری

کودکان افسانه باف و هم بزرگتران تعادل فکری ندارند، فعالیت فکری شان بی ثمر و انباشته از آرزوها و اهواء است. تصورشان این است که بر آنها ستم رفته و مظلوم واقع شده اند، حق خود را بسی فراتر از آن می دانند که در اختیار آنهاست. بی توجهی ممتد، محرومیت های شدید، وجود تضادها و تعارض ها در زندگی سبب شده اند که او نتواند درست بیندیشد و یا او هرگز وقت اندیشیدن و تمرکز فکری را نداشته.

هر آنگاه که گرفتاری و مشکلی برای او پدید آمده برای خود آسان تر آن دیده است که به خیالبافی پناه برده و برای عقده گشائی افسانه ببافد. خرد و اندیشه شان زیر سؤال رفته و تعادل عقلی هم برایشان نیست زیرا بین تخیل اختراعی با خیالبافی و بین حقیقت و مجاز فرقی قائل نیستند. در شرایطی نیستند که دریابند نامتعادلانه می اندیشند و یا نیازهای ارضاء نشده آنان چنان وضعیتی را برایشان پدید آورده است. دقت کافی ندارند و نوع توجه شان از گونه توجهات غیر ارادی است. به همین نظر هر لحظه از این شاخ به آن شاخ می پرند و نظم و انسجامی در گفته ها و افسانه های آنان نیست. به زحمت می توانند بین اول و آخر قضیه ای را که مطرح می کنند پیوند ایجاد کنند.

خیالبافی کودکان - عصر دانش

چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

مــــاهیت افســــانه بافـــــی

همان گونه که ذکر شد اساس آن خیالبافی است، ولی آن گونه خیالبافی که در آن میل به عرضه و ارائه هم مطرح باشد به عبارت دیگر بیمار آنچه را که در درون دارد، از هذیانها و توهمات، سعی دارد آنها را بیرون بریزد و بر این اساس برای خود آرامشی پدید آورد. ماهیت آن عملی دفاعی برای پرکردن خلاءهای حافظه است و آدمی در سایه آن تجربه و خیالات واهی خود را که اغلب پیچیده و مبهم است طوری با آب و تاب بیان می دارد که گوئی مقرون به حقیقت است.

برخی آن را نوعی مکانیسم روانی برای جبران کمبودها و نارسائی ها می دانند و می گویند گرسنگی، فقر، تهیدستی عامل و منشأ آن است. گروهی آن را صورت مرضی خیالپردازی می دانند که در کودکان شایع است و نمونه آن را در افرادی می بینیم که دچار اختلالات حافظه اند. برخی آن را عبارت از نوعی جنون می دانند که زمینه ساز آن دوری از واقعیت های جامعه است. افسانه بافی بر اساس تحلیل روانپزشکان ماهیت جنون و حتی اضطراب و نابهنجاری ندارد گواینکه گروهی آن را از نوع بیماری روانی از نوع میتومانی ذکر کرده اند. می گویند عبارت از نوع تکاپو برای گریز از واقعیت های تلخ است. او با افسانه سازی و تصویر رؤیاهای شیرین سعی دارد فکر و وقت خویش را مصروف اموری دیگر سازد و از اصل مسئله خود را دور و برکنار دارد.

اســــــاس آن

اساس و معنای آنرا عقاید نادرست و مهمی می دانند که در فرد تشدید شده و ریشه دوانده است. آن ریشه ها که منشأ نامرادی و محرومیت دارند صورتهای ذهنی برای او ایجاد می کنند که از ارضای تایملات حاصل می شود و هوسهائی که با بن بست و محرومیت ایجاد شده اند آنرا حدت می بخشند. و نیز گفته اند اساس آن تداخل و اشتباه در خاطرات و توهم پدیده های گوناگون است. بیماران در طول مدت زمان مشکلات و دشواری هائی داشته اند که برایشان غیر قابل حل و تبیین بوده و اینک سعی دارند شرح حال شخصی خود را به صورت تحریف شده ای به صورت افسانه درآورند و بیان کنند. احساس گناهانی که به نظر نابخشودنی هستند ممکن است جنجالهائی را در ذهن پدید آورد و موجب نگرانی ها و وحشت هائی شود و آدمی را بیقرار سازد. فرد برای رهائی از این حالات دست به دامن افسانه بافی ها شود و از این طریق برای خویش آرامش نسبی پدید آورد.

انــــواع افسانـــــه بافــــی

برای افسانه بافی انسان انواعی ذکر کرده اند که هر نوع آن در تیپی خاص ملاحضه می شود. دانشمندی به نام دوپره در تحقیق عمیقی که راجع به این مسئله کرده چهار نوع افسانه بافی را ذکر می کند:

۱- افسانه باف خودنما که سعی دارد از راه لاف زدن، ریا کردن، فریبکاری و … مباحثی را مطرح کرده و توجهاتی را به سوی خود معطوف دارد.

۲- افسانه باف موذی که سعی دارد از راه افسانه بافی و داستان سرائی موجباتی برای آزار دیگران فراهم کرده از این طریق خود را مقضی المرام بیابد.

۳- افسانه باف فسادانگیز که همه داستان ها و افسانه هایش در زمینه ارضای تمایلات شهوانی و خواسته هاو اهوائی است که در جامعه پذیرفته شده نیست و به فساد و آلودگی از آنها تعبیر می شود.

۴- افسانه باف هذیانی که در سخنان او نظم و رابطه ای به چشم نمی خورد و مجموعه ای از خیالات و توقعات خود را به صورت داستانی عرضه داشته و به جلب نظر دیگران و آرامش خود می پردازد. صورت شدید و خطرناک آن همین قسم اخیر است که نشانه ای از انحطاط فکری و عقلانی است و آدمی در سایه چنان حالی تعادل و اعتدال خود را از دست داده و در وضع و شرایط نابهنجاری قرار می گیرد. در بین جمع به چنین حالتی مشهور شده و همگان درباره او به جنون و دیوانگی، پرت و پلا گوئی قضاوت می کنند و این خود از عوامل تشدید مرض و نابهنجاری است.

 

مــــوارد بــــروز آن

ممکن است این حالت سالها در آدمی باشد ولی بروز نکند و یا بروزش در حد و سطحی باشد که چندان چشمگیر و دشواری آفرین نیست. ولی مواردی هستند که اگر بروز کنند آن حالت هم خود را بروز داده و متجلی می شود آن موارد بسیار و از آن جمله اند:

ــ غلبه احساسات و هیجانات بر فرد بر اثر تحریک در برابر یک جریان یا واقعه.

ــ لطمه دیدن عواطف در جریان یک شوخی یمسخرگی که برای فرد پیش آمده و او قادر به طرد آن نیست.

ــ به هنگامی که کودک در شرایط موجود هیچ مایه دلخوشی برای خود ندارد، همه راههای امید را به روی خود بسته می بیند و شدیدا” ناراحت است.

ــ زمانی که خاطرات فرد دچار فراموشی شوند که در آن صورت توهم نیرو گرفته و او را به خیالبافی و افسانه بافی می کشاند.

ــ در مواردی که طفل به عللی به یاد یادگارهای گذشته زندگی بیفتد و به پناه آن بخواهد تلخی های کنونی زندگی را طرد کند.

ــ زمانی که احساسات او در زمینه ای مفـــرط بوده و اندیشه و عقل او را تحت الشعاع قرار دهد.

ــ و بالاخره هنگامی که تحت هر شرایطی او تصورات را به جای ادراکات حسی بنشاند و این راه و شیوه را ادامه دهد.

افسانه بافــــی در سنین کـــودکـــی

افسانه بافی در کودکان بیش یا کم وجود دارد ولی در سنین نوجوانی و بلوغ ممکن است حالت شدیدتری پیدا کند و گاهی هم به صورت اختلال روانی در بزرگسالان هم به چشم می خورد. این حالت در کودکان مختلف وجود دارد ولی با شدت و ضعف، اصولا” کمتر کودکی را می شناسیم که میتونن نباشد و از این بابت این حالت عمومی به حساب می آید. ولی به تدریج که با واقعیت ارتباط پیدا می کند از خطای آن در امان می ماند. کودکان از سنین چهار سالگی تدریجا” این توان را می یابند که در ذهن خود چیزهای خارق العاده ای بسازند. شروع به قصه سازی و پرداختن داستانهای ساختگی می پردازند و البته آنچه را که می گویند حقیقت پنداشته و جدا” از آن دفاع می کنند و این امری عادی و طبیعی در آنهاست. در سنین ۶ کودکان به شنیدن افسانه ها بیشتر رغبت نشان می دهند تا گفتن آن ولی باز هم در سر همان حال و هوا را دارند. ولی معمولا” داستانهائی را می پذیرند که با محتوایش با شرایط او و با اوضاع شخصی او قابل مقایسه و تطبیق باشد. در سنین ۸ ـ ۱۲ اگر مخصوصا” مشکلاتی در زندگی خانوادگی داشته باشند افسانه سازی را دوست پیدا کرده و تدریجا” می کوشند خود را با افکار مجرد هم پرواز سازند. هر آنچه ناکامی و محرومیت در ذهن خود دارند آن را در قالب افسانه عرضه می کنند.

خیالبافی کودکان - عصر دانش

چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

در سنین نــــوجوانــــی و بلــــوغ

در سنین نوجوانی و بلوغ فرد وارد دنیای جدیدی می شود، دنیای رؤیاها و تخیلات، تحولات جسمی و روانی که در فرد پدید می آید خود کشاننده فرد است به سوئی که در آن واقعیت ها همه گاه در ذهن او متجلی نیستند. نوجوان در مرحله سنی خود بلندپرواز، جاه طلب، مقام دوست و خواستار نام و عنوان است طبیعی است که شرایط آن برای او مهیا نباشد و ناچار از خیالبافی و در اثر تداوم و کثرت از افسانه سازی سر در می آورد. آنها ممکن است به خاطر شرایط سنی خوابی لذتبخش ببینند و محتوای خواب هم بسیار اندک و همچون جرقه ای باشد در ذهن، ولی کثرت شوق به تکرار صحنه های آن سبب می شود که او در این رابطه داستانهای ساختگی تهیه کرده و مدتها خود را با آن سرخوش دارد. کلا” افراد نوجوان و بلوغ اگر سالم و عادی باشند باز رؤیائی و تخیلاتی هستند تا چه رسد که عامل تحریکی هم برای عواطف و احساس آنها پدید آید. در آن صورت خواهیم دید او در وادی و ورطه ای خواهد افتاد که برای او بین حقیقت و مجاز فاصله ای وجود ندارد و او هم مانند کودک نمی تواند مرزی برای این دو قائل شود.

تیپ آنهـــــــا

این هم سؤالی است که مبتلایان به افسانه بافی، از کودک و نوجوان و بالغ از چه تیپ و گروهی و از چه تیپ و سنخی هستند؟ در پاسخ ناگزیریم که افراد را به پاسخ همین سؤال در بحث خیالبافی ارجاع دهیم. زیرا یادآور شدیم که افسانه بافی جلوه ای دیگر از خیالبافی است. در عین حال باز هم برای تکمیل بحث جنبه هائی را به شرح زیر عرضه می داریم:

ــ افسانه بافان اغلب از تیپ درونگرا هستند و یونگ درباره آنها گفته است کسانی هستند که دائما” در خود فرو رفته اند و سر در لاک خویش دارند. زندگی شان در انزوا و عزلت و برخی از آنها گرفتار افسردگی می باشند.

ــ برخلاف خیالبافان اغلب آنها کسانی هستند که از درجه هوش پائین تری برخوردارند و در دسته بندی های هوشی آنها را کوته خرد و ی باهوش ضعیف می خوانند.

ــ اغلب قریب به اتفاق آنان کسانی هستند که در زندگی شخصی مسئله دارند و از این بابت مورد توجه والدین و مربیان خویش قرار نمی گیرند.

ــ زندگی شان آشفته و درهم است. نگرانی های عاطفی، حساسیت ها و زودرنجی های به همراه ناکامی ها و محرومیت ها دمار از روزگارشان برآورده است.

ــ بسیاری از اینان اختلال روانی دارند و به هذیان های تخیل گرفتارند و به همین نظر به جعل دروغ و اکاذیب پرداخته و آن را حقیقت می پندارند ( البته گروهی از روانپزشکان بر پای این نظریه صحه نمی گذارند).

ــ از کسانی هستند که در حل مسائل و دشواری ها ضعیف به نظر می رسند، ره به جائی ندارند تا در آن زمینه برای خود پناهی بیابند، از پدر و مادر و مربی سرخورده اند و تصورشان این است هر چه جفت بزنند طاق به عمل می آید.

ــ این حالت در تیپ زنان و دختران بیشتر وجود دارد و ظاهرا” وضع عاطفی آنان چنین حالتی را ایجاب کرده و یا لااقل پر و بال می دهد.

ــ در عالم بزرگسالان بیشتر رواج دارد تا در کودکان، و در نوجوانان و نوبالغان بیشتر است تا در جوانان و دیگر گروههای سنی.

ــ تیپی هستند رازدار که نمی خواهند اسرارشان کشف و برملا شود. و در این راه حتی ممکن است خود را نیز متهم سازند مثلا” زنی متهم به نازائی ممکن است مدعی شود بچه اش را سقط کرد و یا کشته و دفن کرده است. حتی حاضر است عقوبت سقط را تحمل کند تا این اتهام را از خود بزداید.

ــ و بد نیست یادآور شویم این حالت در تیپ معتادان (به همه اشکال و انواعش بیشتر وجود دارد تا دیگر گروهها و دستجات).

 

عــــــوارض همــــــــراه

افسانه بافی با عوارضی همراه است از جمله ناپختگی های عاطفی است. مثلا” ممکن است در عالم خیال فردی را بسازد و او را در ذهن خود مجسم کرده و نامزد خویش به حساب آورد و برای او نامه ای عاشقانه تنظیم کرده و درباره عشق و عاشقی برایتان قصه بسازد بدون اینکه او اصلا” در سن و سالی باشد که لایق چنین وضع و سخنی باشد. گاهی به همراه آن حسادت است و بدخواهی آنها از اینکه دیگران آبروئی دارند و برایشان حسابی باز می شود ناراحتند و بدون اینکه چیزی از آنها کمو کسر شده باشد بدخواهی و حسادت دارند. در جنب آن گاهی دروغگوئی است که البته در مواردی خود فرد بدان هشیار است و میداند چه می گوید و چه میکند ولی در حین سخن در روالی افتاده است که به نظر او چاره ای جزء سر هم کردن دروغ ساختن ندارد. اینان بی اراده دروغ می گویند ولی برخی از آنها در حین بیان بدان آگاهند. آنچه در ذهن دارند بیان می کنند. به هر میزان که آرزوها بیشتر باشند دروغها بزرگتر و به اصطلاح عوام شاخدارتر است.

خطـــــــر و عارضــــــه آن

افسانه بافی اگر شدید شود و صورت مزمن به خود بگیرد ممکن است فرد را به هذیان بکشاند این حالت مخصوصا” برای آنها که بر احساسات خود غلبه ای ندارند بیشتر ملاحظه می شود. این حالت خود موجب صدمه بر قوه تخیل است. عدم تعادل روانی، گرفتاری در توهم، نابسامانی کیفیات نفسانی از دیگر عوارضی است که خطر آن را کمتر از خطر افسانه بافی هذیانی نیست، پایه های حیات و شخصیت افراد بر اساس چنین وضع و حالتی لرزان شده و زندگی در خلاف مسیر واقعیت می افتد. همچنین به این نکته باید توجه داشت که افسانه بافی به کودک قدرت گریز از حقایق می دهد و این حالت آدمی را به دنیای نامطلوبی می کشاند و قدرت تحمل را از آدمی سلب کرده و کار به جائی می رسد که گاهی از شدت پرت و پلاگوئی خود را رسوا می سازد. گاهی این چنین افراد دچار وسوسه ایذاء و آزار رسانی می شوند. افسانه هائی می بافند که دیگران را به دام اندازند و خود را به تماشای آن پردازند و این خود زمینه ساز نگرانی های بسیاری است زیرا در آن تنها خود را خوب و مهم نشان دادن مهم نیست بلکه صدمه زدن به دیگران هم مطرح است.

ریشـــــه ها و منشأ آن

قبلا” هم گفتیم که ریشه و منشأ اصلی افسانه بافی همانهائی هستند که در مبحث خیالبافی از آن سخن به میان آمده است. آنچه در این مبحث به عنوان تکمیل و تشریح می توان افزود مواردی است که بخشی از آنها بدین قرارند:

ــ عدم رشد روانی و عدم توان تجربه و عقل توسط فرد جبری پدید می آورد که جلوه آن به صورت افسانه بافی است.

ــ عده ای از روانشناسان بخش مهمی از علل افسانه بافی را به عواطف و خواسته ها و آرزوهای کودکان می دانند که ناشی از عدم توجه والدین به آن امر بوده و زندگی او را نابسامان کرده است.

ــ وجود بیماریها و مخصوصا” بیماریهای مربوط به ادراکات حسی ممکن است زمینه ساز توهمات گوناگون شده و بیمار را به صورت جنون افسانه باف و میتومن درآورد.

ــ افسانه سازی در مواردی ناشی از مشاهده فیلم ها، پرونده ها، مطالعه کتبی است که توان تخیل افراد را بالا برده و او را در شرایط نامساعدی قرار می دهد و در کل امری بی ریشه و بی اصالت است.

ــ وضع پریشان و نابسامان خانواده ها تا حدودی در این امر مؤثرند و نیز گرایش به عدم تشخیص نتایج تخیل اختراعی از تخیل حضوری در این رابطه مؤثر است. کودکانی که احساس وابستگی شان به خانه بسیار است در اثر دیدن کمترین دگرگونی و درهمی در محیط خانواده خود را در معرض خطر دیده و بی پناه احساس می کنند. چنین احساسی است که او را به خیالبافی و هذیان و جلوه ای از آن که افسانه بافی است می کشاند. زن و شوهر در حین درگیری ممکن است از قبل برای خود اندیشه ای و برنامه ریزی خاصی در زمینه بی پناهی داشته اند این کودک است که در این رابطه خود را بی پناه تر از هر کس احساس خواهد کرد.

خیالبافی کودکان - عصر دانش

چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

 

شیـــــوه های درمــــــــان

مجددا” در بحث درمان متذکر می شویم که به مبحث خیالبافی مراجعه ای شود و در عین حال یادآوری می کنیم که: ریشه شناسی از مسائل مهم و از نکات اساسی است که باید مورد نظر باشد و می دانیم مادام که ریشه ها شناخته نشوند امکان درمان نخواهد بود. در طریق درمان ضروری است:

۱- افسانه باف را به واقعیت ها نزدیک کنیم آنچنان که پدیده ها را بشناسد و لمس کند.

۲- قدرت مشاهده را در افراد تقویت کنیم تا حقایق و پدیده ها را به چشم باز ببینند.

۳- گاهی از او بخواهیم که نتیجه لمس ها و مشاهدات خود را روی کاغذ آورده و به صورت گزارشی عرضه کرده و آن را در حضور دیگران به مرحله تطبیق برساند. و یا در مواردی آنچه را که دیده اند بیان نمایند.

۴- نیروی منطق و استدلال آنها را تقویت کنید تا هر چیزی را به گونه ای مستدل بیان نمایند و نیز از استدلال خود دفاع کنند.

۵- واداشتن به تفریح و گردش و بازی دست جمعی، اصولا” فعالیتهای گروهی، سرگرم کردن به بازیهای پرشور و نشاط، مخصوصا” بازیهائی که در آن رعایت نظم و تربیت و مقررات مطرح است در این رابطه می تواند بسیار مفید و مؤثر باشد.

۶- سرگرم داشتن به کارهای هنری و فعالیت هائی که در آن توجه به ریزه کاری و ظرافت مطرح است بسیار مؤثر است و در این رابطه اوقات فراغت او را پر کرد، البته با تلاش و فعالیتی سازنده.

۷- سرچشمه احساس حقارت ها، ضعف ها و زبونی ها، بی اعتمادی های او را بخشکانید و نیازهای او را تا حدود امکان برآورده سازید.

۸- اختلافات خانوادگی و نابسامانی های مربوط به آن را رفع کرده و برای کودک محیط امن و اعتماد پدید آورید در کل شرایط زندگی برای او عادی باشد.

۹- او را وادارید آنچه را که خیال می کند و برای آن افسانه می بافد به صحنه عمل درآورده و یا نشان دهد و از این طریق او را به تطابق با واقعیت بکشانید.

۱۰- در مواردی اگر سخن او را دروغ و ناروا یافتید به او تفهیم کنید که از مرز واقع خارج شده ولی او را مورد تمسخر و سرزنش و اتهام قرار ندهید.

در پیشگیــــــــــــری

علتها برای بروز چنین حالاتی روشن اند به ناچار باید به دنبال ایجاد شرایطی در پیشگیری رفت که باعث بروز چنان واقعه ای نگردد. طبیعی است که برای رسیدن به چنان مقصدی باید: در سلامت جسم و روان کودک بکوشیم، او را از عوارض ترس و اضطراب و احساس ناامنی دور داریم، محیط زندگی او را شادابی متعادل بخشیم، نیازهای مختلف او را به صورتی عادی و متعارف برآوریم، در تقویت فکر و اراده و اعتماد به نفس او بکوشیم، حقوق کودک را مورد تعدی و دستبرد قرار ندهیم، از حساسیتها پریشانحالیها، ریاکاری و دلقکی او را بی نیاز سازیم، محبت و پذیرش او را به گونه ای متعادل ساخته و احساس کمبود را در او بزدائیم و …

beytoote.com  چرا بعضی ازکودکان خیالبافی می کنند؟

علامت افسردگی کودکان چیست؟

علامت افسردگی کودکان چیست؟

علامت افسردگی,افسردگی کودکان,علائم افسردگی در کودکان - عصر دانش

علامت افسردگی کودکان چیست؟

علامت افسردگی کودکان چیست؟

یک روانشناس کودک با اشاره به علائم افسردگی در کودکان و میزان شیوع آن در پسران و دختران، تحرک زیاد، پرخوری و پرخاشگری را ناشی از ابتلا این گروه سنی به افسردگی دانست و از والدین خواست تا در شیوه خود برای از شیر گرفتن کودک دقت کنند.

استکی درباره علائم افسردگی در کودکان اظهار داشت: علائم افسردگی در کودکان با بزرگسالان متفاوت است و چنانچه گوشه‌گیری و انزوا یکی از علائم افسردگی بزرگسالان تلقی می‌شود، در کودکان با فعالیت زیاد مشاهده شده که گاهی با پیش‌فعالی نیز اشتباه گرفته می‌شود.

وی افزود: شیوع اختلالات رفتاری در پسران و دختران متفاوت است و طبق آمار اختلالات رفتاری مانند افسردگی کودکی در پسران بیشتر از دختران است، اما در بزرگسالی عکس این قضیه صادق است و زنان بیشتر از مردان به افسردگی مبتلا می‌شوند.

این روانشناس کودک درباره علل این تفاوت ها گفت: در کودکی عوامل ژنتیک نقش مهمی ایفا می‌کند، اما در بزرگسالی عوامل محیطی در شکل‌گیری اختلالات روانی مؤثرتر هستند،‌ بنابراین تأثیر محیطی بر زنان در بزرگسالی موجب ابتلا به افسردگی می‌شود. از طرفی مردان به علت اشتغال، کمتر علائم اختلالات روانی را نشان می‌دهند.

وی افزود: نوار مغزی در کودکان نشان می‌دهد که امواج تتا در بیداری در کودکان طبیعی است در حالی که این امواج در بزرگسالی علامت اختلال روانی است. در رفتارها نیز این تفاوت‌ها دیده می‌شود. مثلاً برخی کودکان و حتی بزرگسالان ممکن است الگوی غذا خوردنشان در دوران افسردگی افزایش پیدا کند که یکی از دلایل آن محرومیت دهانی در دوران شیرخوارگی است.

وی گفت: اگر کودکان در این دوران به شیوه نادرستی از شیرخوردن گرفته شوند، در بزرگسالی برای برگشت به آن دوران که دوران امنیت تلقی می‌شود، به غذا خوردن که فعالیتی لذت‌بخش است، پناه می‌برند.

این روانشناس کودک اظهار داشت: «هول دادن» و «گاز گرفتن» جزو رفتارهایی است که در کودکان مبتلا به افسردگی دیده می‌شود. از منظر هیجانی نیز باید گفت تغییر هیجانی، بر شناخت کودک نیز تأثیر می‌گذارد زیرا مغز به صورت یکپارچه عمل می‌‌کند و وقتی یک منطقه از آن دچار مشکل شود به نقاط دیگر نیز تسری پیدا می‌کند.

منبع:سلامت نیوز

کودکانی که تنها نمی خوابند

کودکانی که تنها نمی خوابند:

کودکانی که تنها نمی خوابند - عصر دانش

کودکانی که تنها نمی خوابند

 کودکانی که تنها نمی خوابند:

امروزه اغلب نوزادانی که متولد می شوند قبل از تولد و زمانی که در شکم مادرانشان هستند، صاحب اتاق های مستقل و زیبا می شوند اتاق هایی با رنگ های شاد و جذاب که چشم هر بیننده ای را به خود خیره می کنند. امروزه داشتن این اتاق ها و آماده سازی آن برای کودکان به یکی از نیازهای ضروری خانواده های جوان تبدیل شده است و دیگر کمتر کودکی است که به محض تولد برای خود اتاق اختصاصی نداشته باشد، تختخواب مستقل، کمد لباس مستقل و انواع اسباب بازی هایی که حتی برای سن نوزاد متولد شده مناسب نیست.

داشتن چنین اتاقی به یکی از مستلزمات زندگی امروزی تبدیل شده است. ضروریاتی که در گذشته میان همه خانواده ها به آن توجه نمی شد و اصلا جزو ضروریات به حساب نمی آ مد، اما چیزی که در حال حاضر با گذشته چندان تفاوتی ندارد خوابیدن کودک کنار پدر و مادر است. اگر در نسل گذشته به دلیل نبود امکانات مالی و تعدد فرزندان امکان فراهم آوردن اتاق خواب مستقل برای نوزاد وجود نداشت و نوزاد به همین خاطر کنار پدر و مادر می خوابید، ولی امروزه به دلیل وابستگی شدید نوزاد به پدر و مادر این اتفاق صورت می گیرد. اتفاقی که از نظر برخی روان شناسان تربیتی امری ضروری و از دیدگاه برخی دیگر از روان شناسان، روشی کاملا اشتباه است.

● مزایای کنار هم بودن

به اعتقاد روان شناسان کودک، خوابیدن کودکان کنار پدر و مادر از دو جنبه مثبت و منفی قابل ارزیابی است. براساس مطالعات روان شناسی نزدیک بودن والدین به فرزندان هنگام خواب، سبب تنظیم و تعدیل سیستم عصبی نوزاد می شود. از طرفی با پیشگیری از خواب بسیار عمیق نوزاد از مرگ ناگهانی آنها جلوگیری می شود.

روان شناسان معتقدند در این شرایط والدین و نوزادان هر دو بهتر می خوابند و به خاطر نزدیک بودن والدین به نوزاد، دیگر نیاز نیست نوزادان کاملا بیدار شوند و گریه کنند تا پاسخی دریافت کنند. در مقابل مادران هم خواب بهتری دارند. تحقیقات همچنین نشان می دهد مادرانی که شب ها کنار فرزندانشان می خوابند ۲ برابر مادرانی که جدا از نوزادان شان می خوابند به فرزندانشان شیر می دهند. در مقابل نوزادانی که شب ها کنار مادرانشان می خوابند، مراقبت و توجه بیشتری دریافت می کنند. گفته می شود این توجه ۵ برابر بیشتر از زمانی است که نوزاد کنار والدین خود نمی خوابد. روان شناسان همچنین، معتقدند خواباندن بچه ها پیش والدین در درازمدت آثار مثبتی به دنبال دارد که ازجمله آنها بالا بردن اعتماد به نفس است. تحقیقات نشان می دهد کودکانی که از زمان تولد تا ۵ سالگی پیش پدر و مادرهای شان خوابیده اند، اعتماد به نفس بالاتری داشته و احساس گناه و اضطراب کمتری را تجربه می کنند. همچنین تحقیقات نشان داده دختربچه هایی که در زمان کودکی نزد والدین شان خوابیده اند، در بزرگسالی کمتر در مورد ارتباطات فیزیکی خود احساس ناراحتی می کنند. این روان شناسان معتقدند خوابیدن به همراه والدین، اعتماد، عزت نفس و همچنین صمیمیت را ارتقا می دهد و همچنین مهارت های اجتماعی آنها در محیط های زندگی آینده را بالا می برد. همچنین این کودکان نسبت به کودکانی که تنها می خوابند، بیشتر مورد تحسین معلمان خود قرار می گیرند. در تحقیقی که اخیرا در انگلستان انجام گرفته، مشخص شد بچه هایی که هیچ وقت در تختخواب پدر و مادرشان نخوابیده اند، کنترل ناپذیرتر، ناراحت تر و کج خلق تر هستند. حتی این بچه ها نسبت به بچه هایی که پیش پدر و مادرشان می خوابند، ترسوتر هستند. در تحقیق بسیار گسترده دیگری که روی ۵ نژاد مختلف در ایالات متحده آمریکا انجام گرفت، مشخص شد در میان همه این گروه های قومی، افرادی که شب ها پیش هم می خوابند احساس رضایت بیشتری از زندگی دارند. دیگر جنبه های مثبت این موضوع به احساس و تصور والدین برمی گردد. خیلی از پدر و مادرهایی که شب ها پیش فرزندان خود می خوابند، احساس می کنند هماهنگی بیشتری با فرزندان خود دارند و حساسیت آنها به نیازهای فرزندان شان هنگام شب، میل به پاسخگویی آنان به نیازهای بچه هایشان، در طول روز را افزایش می دهد و رابطه آنها را با فرزندشان قوی تر می کند.

● خطرات را در نظر بگیرید

در مقابل آخرین شواهد آماری که از سوی موسسه «پژوهش روی مرگ نوزادان» انجام گرفته، نشان می دهد، خوابیدن والدین و نوزاد در یک تختخواب مشترک عامل حدود نیمی از موارد خواب مرگی نوزادان است. پژوهشگران هشدار دادند این خطر بویژه در شرایطی که والدین سیگاری باشند، از داروهای مسکن و آرام بخش استفاده کرده یا خیلی خسته باشند، بسیار بیشتر می شود. در این میان نوزادان کوچک تر یا کم وزن تر که زیر ۵ / ۲ کیلوگرم هستند بیشتر در معرض خطر قرار می گیرند. این متخصصان تاکید می کنند حتی بدون وجود این عوامل، ایمن ترین محل برای خوابیدن نوزادان در تختخواب خودشان است. پژوهشگران انگلیسی نیز با تحقیق روی این موضوع تاکید دارند که ما باید به تمام والدین هشدار دهیم راحت ترین جا برای خوابیدن آنها، خطرناک ترین و ناامن ترین جا برای نوزادان شان است. براساس این پژوهش خواباندن کودکان در تختخواب والدین تبعات روانی زیادی هم دارد که به همین دلیل خانواده ها باید کودک خود را بعد از چندماهگی به تنها خوابیدن عادت دهند، اما در مقابل عده بسیاری اعتقاد دارند این توصیه ها تا حدودی جنبه تجاری برای فروش کالاهای مختلف کشورهای سرمایه داری و صنعتی دارد و نوعی تبلیغ برای ترویج مصرف گرایی محسوب می شود.

نکته: برخی روان شناسان معتقدند کودکانی که از زمان تولد تا ۵ سالگی پیش پدر و مادرهای شان خوابیده اند، اعتماد به نفس بالاتری داشته و احساس گناه و اضطراب کمتری را تجربه می کنند.

به همین دلیل آنها می گویند مادران باید با توجه به شرایط و نیازهای فرزندان خود، نسبت به این موضوع تصمیم بگیرند. نسترن، خانم ۳۰ ساله ای است که مثل بسیاری از مادران با مشکل مستقل خواباندن کودک خود روبه رو است. او می گوید: دختر من ۱۰ ماهه است و هر وقت شب ها در اتاق خودش تنها می خوابد بعد از یک ساعت با جیغ بیدار می شود و دیگر نمی خوابد. نمی دانم چه باید بکنم. همه راه ها را امتحان کرده ام. مادر جوان دیگری می گوید: دختر من ۷ ماهه است و از ۲ ماهگی در اتاق خودش تنها می خوابد. در طول شب با کوچک ترین صدا بیدار می شود، ولی از این که مستقل می خوابد خیلی راضی هستم. خانم جوان دیگری می گوید: من پسرم ۹ ماهه است و از ۴ ماهگی در اتاق خودش می خوابد، خیلی هم راحت است، شبی دو بار شیر می خورد، خیلی از این شرایط راضی هستم و… خانم دیگری براساس تجربه شخصی اش با جدا خواباندن بچه ها موافق نیست و می گوید: زمانی که فرزندم یک ساله و در اتاقش تنها خوابیده بود، اما به دلیل مشکل تنفسی که برایش به دلیل نحوه خوابیدن پیش آمده بود، اگر یک دقیقه دیرتر می رسیدم بچه ام خفه می شد. او می گوید: به نظرم باید بچه بزرگ شود و بتواند صحبت کند و خودش بخواهد مستقل شود و از پدر و مادرش جدا شود.

● حفظ استقلال کودک

اصغر کیهان نیا، روان شناس و مشاور خانواده در پاسخ به این سوال که کودکان باید از چه سنی در اتاق مستقل بخوابند، می گوید: پیشنهاد ما به خانواده ها این است که کودک حداکثر ۲ ماه در اتاق والدین خوابانده شود و بعد از آن به اتاق جداگانه ای انتقال یابد. او در واکنش به تحقیقاتی که توصیه می کنند به منظور نیاز کودک به احساس امنیت، بچه ها در اتاق والدین خوابانده شوند، می گوید: معمولا ۲ ماهی که توصیه می شود کودکان در اتاق والدین خوابانده شوند، به همین منظور و در جهت قوام گرفتن نوزاد است، اما بعد از آن می توان کودک را در اتاقی نزدیک به والدین خواباند تا مراقبت های لازم از او صورت گیرد و نیاز امنیت او هم تامین شود.

کیهان نیا نتایج منفی مستقل نکردن اتاق خواب کودک از ماه های اول را وابسته شدن بیش از حد کودک به والدین می داند و می افزاید: بارها مشاهده شده که بچه هایی که در اتاق خواب مستقل نخوابیده اند، در رفتن به مهدکودک و مدرسه در سنین بالاتر مشکل پیدا کرده اند. به گفته او در این شرایط، بچه ها متکی به خود بار نمی آیند و توانایی حل مشکلات شان را در آینده نخواهند داشت.

توصیه این مشاور به خانواده هایی که نگرانی بیشتری در زمینه مستقل کردن اتاق خواب کودکان خود دارند، این است که سعی شود کودک حتی در سنین خردسالی به جای اتاق پدر و مادر، در اتاق خواهر یا برادرهای بزرگ تر خوابانده شود. این کارشناس معتقد است در این شرایط مستقل کردن کودک در آینده، راحت تر صورت خواهد گرفت و از وابستگی بیش از حد او به پدر و مادر جلوگیری می شود. به گفته کیهان نیا در این حالت، احساس استقلال و متکی به خود بودن در کودکان بیشتر تقویت می شود.

● اختلاف نظر بین روان شناسان

روان شناسان کودک در نهایت اصرار برای خوابیدن بچه ها در اتاق والدین را یک تمایل افراطی نسبت به فرزندان در بعضی خانواده ها می دانند. آنها معتقدند تا این حد نگران بودن در مورد بچه ها اجازه شکل گیری شخصیت مستقل در آنها را نمی دهد و باعث می شود بچه ها در آینده شخصیتی وابسته پیدا کنند و توانایی رویارویی با مشکلات زندگی را نداشته باشند. با این وجود این روان شناسان معتقدند مناسب ترین سن برای مستقل کردن اتاق خواب بچه ها می تواند حتی تا بالای ۴ سالگی هم ادامه پیدا کند. آنها این سن را حداکثر سنی می دانند که بچه ها می توانند کنار والدین بخوابند، چرا که در این سن هم از لحاظ فیزیکی و هم از لحاظ ارتباطی و عاطفی، شخصیت بچه شکل گرفته است و بچه ها خود تمایل به مستقل شدن از والدین را دارند. مهم ترین تاکید روان شناسان کودک این است که والدین به هیچ وجه در این زمینه بچه های خود را با بچه های دیگر و حتی خواهر و برادرهای بزرگ ترشان مقایسه نکنند، چراکه شخصیت و خصوصیات هر کودکی با کودک دیگر فرق دارد.

آنها می گویند تمایل نشان ندادن بچه ها برای مستقل خوابیدن حتی تا ۱۰ سالگی هم جای نگرانی ندارد. آنها معتقدند حس استقلال باید به طور طبیعی در بچه ها رشد پیدا کند نه با فشار و زور والدین. روان شناسان کودک تمایل و اصرار بچه ها برای خوابیدن در اتاق والدین را ناشی از یک نیاز کاملا طبیعی و ضروری آنها در جوامع صنعتی امروز می دانند که والدین هر دو شاغلند و در طول روز وقت زیادی برای بودن با فرزند خود ندارند. برای این دسته از خانواده ها کنار والدین بودن بچه ها حداقل در موقع خواب تا حدودی جبران کننده نقش کمرنگ والدین در طول روز است. با وجود همه جنبه های مثبت و منفی که برای مستقل بودن یا نبودن اتاق خواب فرزندان بیان شد، والدینی که به هر دلیلی تمایل دارند فرزندان شان زودتر مستقل شوند، می توانند کارهای زیادی برای علاقه مند کردن آنها به تنها خوابیدن انجام دهند.

روان شناسان کودک پیشنهاد می کنند برای ترغیب بچه ها به خوابیدن در اتاق شخصی، باید توجه زیادی به طراحی دکوراسیون اتاق بچه ها داشت. به این شکل که نه تنها از لحاظ رعایت شرایط فیزیکی و وضعیت نور و هوا، بلکه در انتخاب همه وسایل اتاق بچه ها هم باید توجه کافی داشت. بهترین پیشنهادی که آنها می دهند نظرخواهی از خود بچه ها در این زمینه است. آنها معتقدند این بهترین شیوه ای است که والدین می توانند با صبر و حوصله تنها خوابیدن را به یک زمان و فرصت دلپذیر برای بچه ها تبدیل کنند.

منبع:روزنامه جام جم - کودکانی که تنها نمی خوابند

هشدار درباره خود ارضایی کودکان

هشدار درباره خود ارضایی کودکان:

هشدار درباره خود ارضایی کودکان - عصر دانش

هشدار درباره خود ارضایی کودکان

 هشدار درباره خود ارضایی کودکان:

در دوره نوپایی ، بچه ها همزمان با رشد عمومی و آشنایی بیشتر با محیط اطراف به کشف نقاط مختلف بدن خود پرداخته و در می یابند که لمس بعضی از نقاط بدن با لذت همراه است. خود ارضایی در کودکان چیزی بیش از کنجکاوی در مورد اندامهای جنسی است وممکن است کودک یکبار در هفته و یا گاهی حتی تا چندین بار در روز به آن بپردازد.

کودک با تکرار این رفتارو تحریک اندام تناسلی خود به احساسات لذت بخشی دست خواهد یافت. حرکاتی مانند خوابیدن روی شکم و مالیدن خود به زمین یا عروسک و سایر اشیا (بویژه دختر بچه ها) بسیار معمول است و ممکن است کودک در دوره های استرس و خستگی به آن بپردازد و یا با دست، اقدام به تحریک اندام جنسی خود نماید.

خودارضایی در سنین ۲ تا ۳ سالگی شایعتر است و در میان دختران بیش از پسران دیده می شود. معمولا بصورت ناگهانی آغاز می شود و والدین ،پسر بچه ها را در حالت کشیدن آلت و دختر بچه ها را در حال مالیدن ناحیه تناسلی غافلگیر می کنند. کودک ممکن است گر گرفته وعرق کرده به نظر برسد و در حال خر خر کردن باشد و یا تنفس نامنظمی داشته باشد. ویا در یک وضعیت خاص مثل خم شدن روی چیز خاصی و یا مالیدن خود روی اشیا و یا عروسک غافلگیر شود و یا در حالت چمباتمه نشسته باشد .

ممکن است بیمار به نظر برسد و یا حالتهای عصبی شبیه به تشنج را از خود نشان دهد. این رفتار ممکن است تا زمانی که کودک از استرس رهایی بیابد، ادامه یابد اما معمولا کاملا برطرف نمی شود. و بعضی از کودکان این رفتار را تا ۶-۵ سالگی در خلوت خود ادامه می دهند.و ممکن است در زمان بلوغ با افزایش هورمونهای جنسی شدت پیدا کند.

مادری که کودکش را در این وضعیت غافلگیر میکند باید از رفتارهای ترساننده و خشن پرهیز کند.البته تشخیص سایر علل تحریک پذیری دستگاه تناسلی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. وجود کهیر و یا ترشحات بد بو در ناحیه تناسلی از مواردی است که باید در نظر گرفته شود. و یا سایر علل منجر به تحریک پذیری این عضو، که می تواند از بروز عفونتهای ادراری دختران تا بعضی از عفونتهای قارچی ( مثلا کاندیدا) متفاوت باشد.

خود ارضایی در کودکان عصبی و گوشه گیر نیز بسیار مشاهده می شود. سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی پاسخ مانده اند ولی مسلم آن است که این پدیده دراین سنین به نظر بی ضرر می رسد.( و برخلاف عقیده عوام باعث کور و یا دیوانه شدن بچه در آینده نخواهد شد).والدین این رفتار را باید به عنوان بخشی از مراحل رشد و نموی کودک بپذیرند و با آن بصورت طبیعی برخورد کنند.

زمینه های فرهنگی و مذهبی خانواده نیز باید در نظر گرفته شود. کسب تاریخچه ای در مورد زمان و محل خود ارضایی و نحوه پاسخگویی والدین به این رفتار کودک مفید می باشد. والدین باید از رفتارهای ترساننده و خشن منع شوند زیرا ممکن است کودک را به سایر رفتارهای مضر وادار کند.

نیازی نیست که مادر هروقت می بیند بچه دستهایش را به سمت ناحیه تناسلی می برد، دستهای او را چک کند و مثلا بگوید: دستهاتو بیار بالا ببینم. و یا او را از دمر خوابیدن و خوابیدن روی شکم منع کند. بلکه پرت کردن حواس کودک از این رفتار و مشغول کردن او به کارهایی که دستهایش را مشغول نگه می دارد ، توصیه می شود. کودک باید بفهمد که این رفتار جامعه پسند نبوده و نباید آن را تکرار کند. این ادراک باید در محیطی آرام و بدون ترس ایجاد شود.

همچنین چون خستگی و تنهایی و بی توجهی علت شایعی برای این رفتار در کودک است مادر می تواند وقت بیشتری برای او گذاشته و او را بیشتر در آغوش بگیرد. با این حال این رفتار نیز نباید جنبه تشویق پیدا کند. زیرا کودک ممکن است برای جلب توجه و محبت مادر شروع به آغاز این رفتار نماید.

اگر همچنان این رفتار کودک ادامه پیدا کرد مادر باید ناحیه تناسلی کودک را برای بررسی موارد غیر طبیعی مورد معاینه قرار بدهد. اگر مورد خاصی دیده نشد، می تواند به پزشک مراجعه کند چون ممکن است مواردی مانند سواستفاده جنسی دلیل ادامه رفتار کودک باشد. با این حال در اغلب موارد علت خاصی برای این پدیده یافت نمی شود.

 

در موارد زیر مشورت پزشکی ضروری است:

 

کودک به خودارضایی در مکانهای عمومی ادامه بدهد.

مادر فکر می کند کودک این رفتار را از فردی دیگر آموخته است.

کودک سعی کند دیگران را تحریک کند.

تکرار رفتار و طول کشیدن تا۶-۵ سالگی

منبع :درسنامه اختلالات جنسی تالیف: دکتر شایسته جهانفر، میترا مولائی نژاد ,سلامت نیوز