تاثیر تبلت و موبایل بر مغز کودکان

تاثیر تبلت و موبایل بر مغز کودکان:

تاثیر تبلت و موبایل بر مغز کودکان - عصر دانش

تاثیر تبلت و موبایل بر مغز کودکان

تاثیر تبلت و موبایل بر مغز کودکان:

محققان آمریکایی هشدار می‌دهند که آرام کردن کودکان با تبلت و تلفن هوشمند مانع تکامل مغز آنها می‌شود.به گزارش ایرنا به نقل از ساینس، محققان دانشکده پزشکی دانشگاه «بوستون» آمریکا می‌گویند، اگرچه استفاده از کتاب‌های اینترنتی و فراگیری اپلیکیشن‌ها مفید است اما استفاده از آنها برای کودکان زیر دو و نیم سال بی‌فایده است.

محققان آمریکایی در این تحقیق متوجه شدند که استفاده از فناوری‌های نو به عنوان یک ابزار آرام‌کننده مانع از این می‌شود که کودکان روش‌های خود تنظیم‌کننده‌ای را برای خود ابداع کنند.

پیش از این یک تحقیق نشان داده بود که کودکان زیر ۳۰ ماه از برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های ویدیویی به اندازه‌ای که از تعامل با افراد خانواده فرا می‌گیرند، چیزی یاد نمی‌گیرند.

محققان متوجه شدند که بهترین نحوه فراگیری کودکان نوپا از تجربیات چهره به چهره و لمسی است.

محققان می‌گویند: استفاده از این ابزارها در دوران کودکی می‌تواند در تکامل مهارت‌های اجتماعی، هم‌دردی و حل مشکلات کودکان اختلال ایجاد کند.

محققان خاطرنشان کردند: این دستگاه‌ها همچنین می‌توانند جایگزین فعالیت‌های دستی شوند که برای تکامل مهارت‌های حسی و بصری و فراگیری و کاربردهای ریاضی و علوم مهم هستند. نتایج این مطالعه در مجله Paediatrics منتشر شده است.

روش برخورد با بچه‌های بدغذا

روش برخورد با بچه‌های بدغذا:

روش برخورد با بچه‌های بدغذا - عصر دانش

روش برخورد با بچه‌های بدغذا

«من غذای قرمز دوست ندارم»، «وای این بوی پیاز میده»، «من ماهی دوست ندارم»، «بازم خورشت؟!»، «من نون و پنیر و سبزی نمی‌برم مدرسه به جاش از بوفه ساندویچ می‌خرم»… این جمله‌ها برای بیشتر خانواده‌ها آشناست و شاید شما هم آنها را از زبان کودکتان شنیده باشید.
به گزارش جام جم، در چنین شرایطی والدین دو راه بیشتر ندارند یا با خواسته فرزندشان کنار بیایند که در این صورت باید مدام با مشکل بدغذایی کودک دست و پنجه نرم کنند یا این‌که با سختگیری منطقی و صبوری و تنوع غذایی به نتیجه دلخواهشان برسند.
ذائقه بچه‌ها به دوران جنینی آنها و زمانی که در رحم مادر هستند، برمی‌گردد. پس اگر می‌خواهید کودکتان همه گروه‌های غذایی را بخورد، بهتر است در طول دوره بارداری همه گروه‌های غذایی را مصرف کنید. بسیاری از متخصصان معتقدند طعم و بوی غذاهایی که مادر می‌خورد، در خون او جریان می‌یابد و از طریق جفت به بدن جنین می‌رسد و ذائقه او را شکل می‌دهد. البته این مراحل ابتدایی تشکیل ذائقه است و با به دنیا آمدن کودک ذائقه اصلی او شکل می‌گیرد و این وظیفه مادر است که تغذیه مناسب را به نوزادش بیاموزد.
دکتر ناصر کلانتری، متخصص تغذیه کودکان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید: غذای انحصاری کودک تا شش ماهگی فقط شیر مادر است، اما مزه این شیر نیز اهمیت زیادی دارد. به این معنا که اگر مادر در دوران شیردهی همه گروه‌های غذایی را مصرف کند و اجازه دهد تا شیر طعم همه نوع موادغذایی را بگیرد، محکم‌ترین قدم را برای شکل‌گیری مناسب ذائقه کودک خود برداشته است. وقتی سن کودک بیشتر می‌شود، ذائقه غذایی او هم بهتر شکل می‌گیرد و در حقیقت پایدار می‌شود.
اما نکته مهم این است که همه مادران هنگام تهیه غذاهای کمکی هم باید طبق توصیه پزشک عمل کنند. مثلا ما به مادر می‌گوییم برای کودک سوپ سبزیجات بپزد، زیرا می‌خواهیم ذائقه کودک را به سمت مصرف سبزیجات ببریم تا در آینده هم مصرف سبزیجات به یک عادت روزانه تبدیل شود، اما مادر با توجه به ذائقه خود از سبزیجات کم می‌کند و گوشت بیشتری در سوپ می‌ریزد تا به اصطلاح فرزندش قوت بگیرد. چنین کاری صددرصد اشتباه است چون کودک در سنین بالاتر تمایلی به مصرف میوه و سبزی نخواهد داشت و به جای آن به مصرف غذاهای گوشتی مثل سوسیس، کالباس و… گرایش دارد.
غذای کودک را نچشید
به گفته دکتر کلانتری، مادران هنگام پختن غذاهای کمکی به هیچ عنوان نباید مزه غذا را بچشند، چون اگر تشخیص بدهند غذا کم نمک است به آن نمک می‌زنند و به این ترتیب مادر ناخواسته کودک را به سمت غذاهای شور ترغیب می‌کند و باعث می‌شود کودک در دوران بزرگسالی علاقه بیشتری به مصرف نمک داشته باشد. حتی توصیه ما این است که خانواده‌ها از همان دوران کودکی فرزندشان از آوردن نمکدان سر سفره خودداری کنند. از طرفی در دو سال اول زندگی کودک، کلیه‌ها به طور کامل کار نمی‌کنند و با مصرف نمک زیاد، شاهد تجمع آب و نمک در بدن کودک و متاسفانه اختلالات کلیوی، قلبی و ریوی خواهیم بود که سلامتش را به خطر می‌اندازند. باید بدانید تا یک‌سالگی اضافه کردن نمک و شکر در غذاهای کودک ممنوع است، اما از یک‌سالگی به بعد، مادر باید حداکثر سه انگشت خود (مثلا انگشت شست، نشانه و میانه) را به صورت فشرده در ظرف نمک فرو ببرد و بعد از کمی فشار آرام دستش را از ظرف خارج کند. دانه‌های نمکی که بین انگشتان او باقی می‌ماند، مقدار نمک مجازی است که باید در غذای کودک آن هم بعد از سن مجاز، ریخته شود.
 
اولین روش برخورد با بچه‌های بدغذا
گاهی اوقات والدین با به کار گرفتن همه توصیه‌های گفته شده باز هم دچار مشکل می‌شوند و کودکشان از خوردن بعضی از خوراکی‌ها مثل شیر، میوه و سبزی، ماهی و… امتناع می‌کند. در چنین شرایطی اولین توصیه ما این است که به هیچ عنوان نباید بچه را به زور وادار کرد که فلان ماده غذایی را بخورد، بلکه تشویق کودکان به مصرف غذاهای سالم باید غیرمستقیم باشد. از طرفی خانواده‌ای می‌تواند توقع مصرف غذاهای سالم را از کودک داشته باشد که تک‌تک اعضای خانواده همه نوع موادغذایی را بخورند و ذائقه غذاهای خاصی نداشته باشند. به بیان دیگر نمی‌توانیم غذای سرخ کرده درست کنیم و از کودک بخواهیم غذای بخارپز بخورد، در عین حال، اغلب کودکان در دو تا چهار سالگی معمولا یکی از والدین خود را به صورت ناخودآگاه الگو قرار می‌دهند و همه رفتارهای او را تقلید می‌کنند. (در بسیاری از موارد دخترها از پدر و پسرها رفتار مادر را تقلید می‌کنند) بنابراین توصیه ما به والدین این است که در حضور بچه همه نوع موادغذایی را مصرف کنند. در این صورت بعد از گذشت سه تا چهار هفته کودک سعی می‌کند همان غذاها را اگر هم قبلا دوست نداشته، امتحان کند و در بسیاری از مواقع نیز به سمت این غذاها تمایل پیدا می‌کند و چه بهتر که این غذاها سالم و باارزش بالا باشند، اما اگر ذائقه کودک تغییری نکرد و باز هم از خوردن سبزی، شیر و… خودداری کرد باید امیدوار باشیم که در مهدکودک شرایط بهتر شود. معمولا مربیان حرفه‌ای مهدکودک بچه‌های به اصطلاح خوش خوراک را در مرکز توجه قرار می‌دهند و از بچه‌های دیگر می‌خواهند مانند او رفتار کنند و همه موادغذایی را بخورند. مثلا اگر بچه‌ای شیر دوست ندارد و ببیند دوستش در مهدکودک شیر می‌خورد و مربیان او را تشویق می‌کنند، به صورت غیرارادی به سمت خوردن شیر رغبت پیدا می‌کند. بنابراین تاثیر گروه همسالان و اهمیت رفتن بچه‌ها به مهد را نمی‌توان نادیده گرفت.
 
با لجبازی بچه‌های بدغذا چه کنیم؟
دکتر آسیه فخری‌زاده، روان‌شناس کودک و نوجوان نیز در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید: بسیاری از والدین بویژه مادرها سعی می‌کنند هنگام غذا دادن به کودک حواسش را پرت کنند، با او بازی کنند یا این‌که با تهدید مجبورش کنند، غذا بخورد. این یکی از روش‌های نادرست تربیتی است چون کودک به مرور زمان از غذا خوردن زده می‌شود و بنای ناسازگاری می‌گذارد. بهترین توصیه این است که تعداد وعده‌های غذایی زیاد و حجم آن کم باشد. اگر کودک بی‌اشتها باشد و غذای زیادی به او بدهیم از خوردن کناره‌گیری می‌کند. همچنین باید به فرزندتان اجازه دهید خودش غذا بخورد و نگران کثیف شدن لباس و… نباشید چون این کار برایش لذت‌بخش است و معمولا به غذایی نه نمی‌گوید. حتی قرار دادن کودک (بعد از سه سالگی) در جمع کودکان دیگر در بهتر غذا خوردن او موثر است. همچنین به مرور زمان کودک باید متوجه شود که نمی‌تواند به هر قیمتی که خواست بازی کند و سپس غذا بخورد، بلکه غذا خوردن زمان مشخصی دارد. حتی کودک نباید حس کند مادرش بابت غذا نخوردنش نگران می‌شود چون در این حالت دست به انتخاب می‌زند و هر چیزی را نمی‌خورد.
 
نگرانی بیش از حد ممنوع
در بسیاری از مواقع کودک به دنبال بهانه‌گیری است و فهرست غذاهایی که نمی‌خورد بتدریج زیاد می‌شود. در واقع کودک بهانه‌گیر سعی دارد از غذا به عنوان ابزاری برای تسلط بر والدین استفاده کند. پس اگر فرزندتان علاقه‌اش را به غذایی از دست می‌دهد و از خوردن آن امتناع می‌کند به این موضوع توجهی نکنید و اجازه دهید آنچه دوست دارد بخورد و آنچه را نمی‌خواهد نخورد و پس از اتمام زمان غذا خوردن، ظرف غذایش را بدون هیچ اشاره‌ای بردارید. وقتی هم کودک به خوبی غذا می‌خورد از او تعریف و تمجید کنید. از طرفی تا حد امکان، برای اعضای خانواده یک نوع غذا بپزید و هیچ وقت چند نوع خوراکی را به کودک پیشنهاد ندهید تا از میان آنها یکی را انتخاب کند چون این کار برایتان دردسرساز شده و ممکن است کودکتان بدغذا شود. اگر هم فرزندتان غذایش را نمی‌خورد، او را تا اتمام غذا سرسفره یا میز ننشانید و با او سازش کنید. مثلا بگویید: «اگه فقط چهار قاشق دیگه بخوری میتونی از سر میز بلندشی!» فراموش نکنید نگرانی بیش از حد فقط اعصابتان را به هم می‌ریزد چون فرزند‌تان با یک وعده غذا نخوردن از گرسنگی نمی‌میرد و سوءتغذیه نمی‌گیرد، پس باقیمانده غذایش را نخورید یا به او جایزه‌ای مثل شکلات و بیسکویت ندهید چون باید بداند که اگر غذایش را نخورد چیز دیگری به جای غذا به او داده نخواهد شد.
منبع: تابناک www.tabnak.ir -روش برخورد با بچه‌های بدغذا

حفظ بهداشت فردی دانش آموزان

حفظ بهداشت فردی دانش آموزان:

حفظ بهداشت فردی دانش آموزان - عصر دانش

حفظ بهداشت فردی دانش آموزان

حفظ بهداشت فردی دانش آموزان:

دانش‌آموزان با رعایت بهداشت فردی، نقش بسزایی را در حفظ بهداشت محیط در مدارس و ارتقاء سطح سلامت جامعه دارند.
به گزارش خبرنگار مجله پزشکی مادر: مدرسه به عنوان یک ساختار اجتماعی، برای آموزش، محیطی را فراهم می‌نماید که کودک در آن سال های حساس زندگی خود را سپری می‌کند. هنگامی که کودک، دبستان را آغاز می‌کند شش سال از عمرش گذشته است و از محیط خانه به واحد اجتماعی مدرسه وارد می شود و با محیط، خطرات تهدید کننده سلامتی، انواع دوستان و بازیهای مختلف آشنا می شود. بنابراین مدرسه بعد از خانواده مهمترین نقش را در سلامت کودک دارد.

دانش آموزان باید فرا بگیرند، قبل از تغذیه حتماً دست‌های خود را با آب و صابون بشویند و زباله‌های خود را درون سطل آشغال بریزند. همچنین در هنگام آب خوردن، از لیوان شخصی استفاده کنند و در صورت نداشتن لیوان، قبل از خوردن آب ، دست‌های خود را بشویند. دانش‌آموزان به این نکته توجه کنند که نباید هنگام آب خوردن دهان خود را به شیر اتصال دهند.

دانش‌آموزان با رعایت بهداشت فردی، نقش بسزایی را در حفظ بهداشت محیط در مدارس و ارتقاء سطح سلامت جامعه دارند. همچنین به والدین توصیه می‌شود اگر به بچه‌ها پول می‌دهند به آنها توصیه کنند تا مواد غذایی مناسبی را تهیه و از دست فروشان خرید نکنند. دانش‌آموزان نباید تحت هیچ شرایطی از دست‌فروشان، موادغذایی و انواع تنقلات خریداری کنند و اگر در بوفه مدارس هم مواد غذایی را تهیه می‌کنند حتماً به تاریخ تولید، انقضا و مجوز ساخت آن از وزارت بهداشت توجه کنند.

به تغذیه خود در مدرسه اهمیت بدهند و از مصرف مواد خوراکی کم ارزش مانند پفک خود داری کنید و برای میان وعده از لقمه های خانگی، خشکبار ومغزهایی مانند گردو، بادام، فندق و پسته و میوه های خشک مانند انجیر،کشمش و برگه های هلو زردآلو و یا میوه های پوست کندنی که خوراکی های سالم ومفیدی هستند استفاده کنند.

دانش آموزان صبح ها قبل از رفتن به مدرسه، حتما صبحانه بخورند تا برای فراگیری درس ها انرژی داشته باشند.

در هنگام استفاده از سرویس های بهداشتی مدرسه نکات بهداشتی را رعایت کرده و پس از استفاده دست های خود را با آب و صابون بشویند.

دانش آموزان خواب و استراحت کافی داشته باشند، شب ها زود و به موقع بخوابند تا بتوانند صبح ها به موقع از خواب بیدار شوند و با نشاط باشند.

برنامه روزانه خود را طوری تنظیم کنید که ورزش و حرکات ورزشی انجام دهند.

اگر برای حمل کتاب های درسی از کوله استفاده می کنند، برای جلوگیری از صدمه به ستون فقرات، از کوله هایی که در دو طرف بند دارند، استفاده کنید.

اولیاء مدارس نقش کلیدی را در بهداشت محیط در مدارس ایفا می‌کنند و مربیان و رابطین بهداشت مدارس باید نظارت کامل و دقیقی بر بوفه‌ها و مواد خوراکی که در این بوفه‌ها عرضه می‌شود، داشته باشند.

خبرنگار مجله پزشکی مادر – مریم کریمی

همه چیز در مورد رفلاکس معده در کودکان

همه چیز در مورد رفلاکس معده در کودکان

همه چیز در مورد رفلاکس معده در کودکان - عصر دانش

همه چیز در مورد رفلاکس معده در کودکان

همه چیز در مورد رفلاکس معده در کودکان:

رفلاکس زمانی روی می دهد که شیری که کودک نوشیده و قورت داده است دوباره در مری بالا می آید یا به دهان او باز می گردد. فرقی هم ندارد که نوزاد از سینه مادر شیر می نوشد یا شیرخشک به او داده می شود. هر دو کودک، مستعد مبتلا شدن به این عارضه هستند.

اسیدی که در معده کودکان وجود دارد به هضم غذای آنها کمک می کند. همان طور که سوزش معده و اصطلاحا ترش کردگی در بزرگسالان موجب ناراحتی است، کودکان نیز در نتیجه این برگشت غذایی اذیت می شوند.

 

البته تنها خوبی رفلاکس این است که خیلی سریع و خودبه خود برطرف می شود. این مشکل در کودکان بسیار عادی است و نمی توان آن را نشانه هیچ نوع بیماری به شمار آورد. تقریبا نیمی از نوزادان در سه ماه نخست زندگی، یک یا دوبار در روز دچار رفلاکس معده می شوند.

 

درصد بسیار کمی از نوزادان دچار رفلاکس مزمن هستند که برای آنها مشکل ایجاد می کند.

 

 

 

چگونه متوجه شویم نوزاد رفلاکس دارد؟

 

نوزادان در نتیجه رفلاکس، شیری که خورده اند را بالا می آورند. یا چندین بار استفراغ می کنند. یا حتی سرفه و سکسکه را نیز می توان به عنوان نشانه های رفلاکس نام برد. اما همه این مسایل کاملا طبیعی هستند و نیازی نیست نگران باشید. فقط همیشه دستمالی در دسترس داشته باشید که اطراف دهان او را پاک کنید.

 

چه چیزی موجب رفلاکس می شود؟

 

این را همه می دانید که لوله ارتباطی معده و دهان، مری است. در بدن، در جایی که مری و معده به یکدیگر می رسند، یک حلقه ماهیچه ای (دریچه) وجود دارد. هنگامی که نوزاد شیر می نوشد، این دریچه ی ماهیچه ای باز و پس از عبور غذا دوباره بسته می شود تا غذا را در معده نگه دارد. در نوزادان چون هنوز این دریچه به طور کامل رشد نکرده است و کامل نیست، نمی تواند به خوبی این وظیفه را انجام دهد. به همین دلیل، بیشتر نوزادان دایم در حال رفلاکس معده هستند.

 

هنگامی که معده نوزاد پر می شود، بقیه شیر یا غذایی که نوشیده دوباره به مری و دهان او باز می گردد.

 

استفراغ یا قی کردن نوزادان می تواند به دلایل زیر باشد:

 

• مری باریک و کوتاهی دارد.

 

• سیستم گوارشی او کند است و طول می کشد تا شیر از معده وارد روده کوچک بشود.

 

• لوله مری و معده او هنوز به رشد کامل نرسیده اند.

 

ظرفیت معده نوزادان چند روزه به اندازه یک تیله کوچک است. در روز سوم، گنجایش آن به اندازه تیله بزرگ افزلیش می یابد. در روز دهم، به اندازه یک توپ پینگ پونگ رشد می کند و بزرگ می شود. دریچه مری و معده نیز در طول این زمان قوی تر می شود. به این مفهوم که هر چه این اندام بیشتر رشد می کنند و قوی تر می شوند، مشکل رفلاکس نوزادان نیز کم تر می شود. در حدود ماه های ۱۰ تا ۱۲، فقط ۵ درصد از کودکان دچار رفلاکس می شوند.

 

البته گاهی مشکل رفلاکس در کودکان در نتیجه ضعیف بودن عملکرد سیستم گوارشی است. در این مواقع، غذا برای مدت طولانی در معده باقی می ماند و دلیل آن نیز می تواند در نتیجه حساسیت به شیر گاو یا عدم پذیرش آن توسط بدن کودک باشد.

 

 

 

چگونه می توان از رفلاکس جلوگیری کرد؟

 

اگر رفلاکس نوزاد کم و معمولی است، خوب غذا می خورد و مورد دیگری برای نگرانی وجود ندارد، شاید راه کارهای زیر بتوانند کمک کننده باشند:

 

در حالت عمودی به کودک شیر بدهید.

 

پس از هر بار شیر دادن، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه کودک را در حالت عمودی در آغوش نگه دارید.

 

ترجیحا به مقدار کم اما وعده های بیشتر به نوزاد شیر بدهید.

 

اگر با شیشه کودک را تغذیه می کنید، هر دو سه دقیقه یک بار در میان شیرنوشیدن، اجازه دهید بادگلو کند. در ضمن، مطمئن شوید که سوراخ نوک پستان خیلی باز نیست. اگر این طور باشد شیر با مقدار و سرعت بیشتر وارد دهان نوزاد می شود و می تواند موجب رفلاکس بشود.

 

چه زمانی رفلاکس نگران کننده است و باید کودک را نزد پزشک ببریم؟

 

همان طور که قبلا نیز اشاره کردیم، برگرداندن مقدار کمی شیر پس از هر تغذیه کاملا طبیعی است. اما اگر موارد زیر را در فرزند خود مشاهده کردید، حتما با پزشک کودک در میان بگذارید:

 

• داشتن رفلاکس های مداوم و پی درپی

 

• بداخلاقی در طول شیر نوشیدن یا پس از آن، گریه و خم کردن کمر

 

• قی کردن های پی درپی و به مقدار زیاد دست کم دوساعت پس از هر بار شیر نوشیدن

 

• امتناع از شیر نوشیدن اما مکیدن پستانک (اگر استفاده می کنید)

 

هنگامی که نوزاد را برای رفلاکس نزد پزشک می برید، موارد زیر را در ذهن داشته باشید تا بتوانید پاسخ های درست به پزشک بدهید:

 

• چه مواقعی نوزاد شیر می نوشد

 

• نوزاد چه مواقعی اصولا گریه می کند

 

این اطلاعات به پزشک کمک می کند تا بتواند تشخیص دهد آیا کودک مشکلات دیگری نیز دارد یا خیر.

 

آیا برای رفلاکس درمانی وجود دارد؟

 

اگر رفلاکس معده نوزاد شما شدید است احتمالا پزشک موارد زیر را توصیه خواهد کرد.

 

اضافه کردن غلیظ کننده به شیر

 

می توانید با اضافه کردن غلیظ کننده به شیر مادر یا شیرخشک به مدت دو هفته تا اندازه ای از رفلاکس معده جلوگیری کنید. البته این کار را نباید سرخود انجام داد و حتما باید با تجویز پزشک آن را استفاده کنید. داروخانه ها نیز بدون نسخه آن را عرضه نمی کنند.

 

قطع کردن شیر گاو

 

نشانه های حساسیت به شیر گاو بسیار مشابه نشانه های رفلاکس است. تا ۴۰ درصد از موارد همین حساسیت به شیر گاو موجب ایجاد رفلاکس می شود. مادرانی که از سینه خود به نوزاد شیر می دهند، احتمالا باید نوشیدن شیر گاو یا غذاهایی که حاوی شیر گاو است را از برنامه غذایی خود حذف کنند. اگر کودک شیر خشک مصرف می کند، از پزشک بپرسید که آیا می توان به مدت دو هفته از شیر ضدحساسیت زا برای نوزاد استفاده کرد؟

 

مصرف داروی ضداسید مخصوص نوزادان

 

اگر موارد مذکور چاره ساز نبودند، ممکن است پزشک برای نوزاد، داروی ضد اسید معده تجویز کند. البته این دارو تضمینی برای درمان رفلاکس به شمار نمی رود.

 

اگر از سینه به نوزاد شیر می دهید، می توانید شیر را بدوشید و در شیشه بریزید و با داروی ضد حساسیت آن را مخلوط کنید. برای آگاهی از میزان درست و دقیق این دارو، روی بسته بندی آن را با دقت بخوانید.

 

احتمال دارد کودک برای موارد زیر نزد پزشک متخصص کودکان فرستاده شود:

 

• آشکار نبودن دلیل رفلاکس معده کودک

 

• مشاهده خون در استفراغ های کودک – که احتمالا شبیه دانه قهوه دیده می شوند.

 

• کم خونی کودک

 

• سرفه های دایمی و عفونت های دایمی سینه کودک

 

• رشد وزن کودک طبیعی نیست.

 

• کودک در قورت دادن شیر مشکل دارد.

 

هه موارد ذکر شده بسیار نادر هستند. اما اگر هر کدام از آنها را در نوزاد خود مشاهده کردید، حتما با پزشک متخصص در میان بگذارید.

 

چگونه می توان با رفلاکس کنار آمد؟

 

رفلاکس نوزادان برای والدین نیز خسته کننده است. دایم باید دستمال دستشان باشند و اطراف دهان کودک را پاک و لباس هایش را تعویض کنند. تکرار این مساله نیز باعث می شود تا تصور کنند همیشه در خانه و لباس ها و حتی بدن خودشان بوی شیر ترشیده می دهد که حس خوبی ندارد.

 

برای راحت کنار آمدن با رفلاکس می توانید کارهای زیر را انجام دهید:

 

• در خانه همیشه زیرپوش تن نوزاد کنید تا شستن آنها آسان باشد. این لباس ها قیمت ارزان تری هم دارند و می توانید به تعداد زیاد تهیه و کار خودتان را راحت کنید.

 

• فقط یک مبل یا کاناپه را برای شیر دادن به نوزاد انتخاب و مشخص کنید. روی آن پارچه بیندازید که پس از کثیف شدن، بتوانید راحت آن را بشویید. یک گزینه جایگزین نیز داشته باشید تا در طول خشک شدن یکی، پارچه دیگری در دسترس باشد.

 

• روی صندلی ماشین یا کالسکه نوزاد نیز یک لایه کاور قابل شست وشو بکشید که به راحتی قابل تعویض و قابل شست وشو باشد.

 

• برای جلوگیری از کثیف و لک شدن تودوزی ماشین، در قسمتی که صندلی کودک قرار دارد، یک لایه پارچه محافظ روی صندلی بکشید.

 

• در ساک کودک همیشه چند دست لباس معمولی، تاپ یا بلوز برای خودتان و دستمال نرم همراه داشته باشید. کیسه پلاستیکی نیز به همراه داشته باشید تا لباس های کثیف را داخل آن قرار دهید.

 

• تا حد امکان، لباس های سفید و روشن بپوشید تا لکه های شیری که نوزاد بالا آورده است خیلی دیده نشوند و منظره بدی روی لباس شما ایجاد نکنند.

منبع .aftabir.com/

آبله مرغان

آبله مرغان:

آبله مرغان یک بیماری شایع در میان کودکان است. به خصوص کسانی که زیر سن ۱۲ سالگی هستند. آبله مرغان در سرتاسر بدن به صورت نقطه هایی مانند تاول های خارش دار دیده می شود. و علائم آن مشابه با علائم آنفولانزا می باشد. این علائم معمولاً بدون درمان بهبود می یابد. اما به دلیل عفونت بسیار واگیردار است. کودکان مبتلا باید تا زمانی که علائم این بیماری بهبود نیافته در خانه بمانند و استراحت کنند.

آبله مرغان توسط ویروس زوستر آبله مرغان ایجاد می شود. بچه ها را می توان با تزریق واکسن آبله مرغان نیز، محافظت کرد. معمولاً در سنین ۱۲ الی ۱۵ ماهگی این واکسن تزریق می شود. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها ( CDC ) توصیه می کند برای محافظت بیشتر، از واکسن یادآوری در سنین ۴ تا ۶ سالگی استفاده کنند. ( CDC ) همچنین توصیه می کند به افراد ۱۳ سال و مسن تر که تا به حال هرگز آبله مرغان نگرفته اند و واکسن آبله مرغان نزده اند، دو نوبت با فاصله ۲۸ روز یکبار واکسن تزریق کنند.

شخصی ممکن است فقط یک مرحله از آبله مرغان را بگیرد و ظاهراً علائمی نداشته باشد اما ویروس ( VZV ) می تواند به صورت نهفته در بدن بماند و پس از سالها به صورت بیماری زونا خود را نشان دهد.

استفاده از واکسن آبله مرغان، تا حدود قابل توجهی شانس ابتلا به آبله مرغان را در بچه ها کاهش می دهد اما ممکن است در سنین بالاتر دچار زونا بشوند.

علائم :

آبله مرغان باعث قرمزی و خارشی پوست، ابتدا معمولاً در شکم یا پشت و یا صورت ایجاد می شود و سپس به تمام نقاط بدن گسترش می یابد. از جمله پوست سر، دهان، بینی، گوش ها، و اندام های تناسلی.

جوش های آبله مرغان ابتدا به شکل نیشگون کوچک قرمز یا مثل جوش و یا نیش حشرات به نظر می رسد. داخل جدار نازک تاول ها، مایع پرشده، گاهی دیواره تاول ها شکسته و ترک زخم باز می شود. و اثر های زخم به رنگ قهوه ای است. تاول های آبله مرغان معمولاً کمتر از یک چهارم اینچ عرض دارند و پایه تاول های آبله مرغان مایل به قرمز می باشد. و علائم آن بیش از ۲ تا ۴ روز طول می کشد. در کودکانی که دچار ناراحتی های پوستی هستند، جوش ها ممکن است گسترده تر و شدید تر باشد، مانند: اگزما.

یک یا دو روز قبل از ظاهر شدن جوش های آبله مرغان، بعضی از بچه ها دچار تب گرفتگی، درد شکم، گلو درد، سردرد شده  یا احساس بی حالی می کنند. این علائم ممکن است از چند روز گذشته اتفاق بیافتد. و تب در حدود ( ۳۷٫۷ و ۳۸٫۸ ) درجه سانتی گراد باقی بماند. هر چند در مواردی هم ممکن است درجه تب بالاتر باشد. در کودکان خردسال اغلب علائم بیماری خفیف تر است و تاول های کمتری نسبت به کودکان بزرگتر و بزرگسالان ایجاد می شود. معمولاً آبله مرغان یک بیماری در حد متوسط است. اما برخی از نوزادان، نوجوانان و بزرگسالان را که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند می تواند شدیدتر تحت تاثیر قرار دهد.

در اثر این بیماری برخی از مردم ممکن است به عفونت های شدیدتر باکتریایی که پوست، ریه، مفاصل استخوان ها، و مغز را درگیر کند، دچار شوند. حتی در بچه ها هم گاهی با وجود سیستم دفاعی طبیعی بدن این عوارض شدیدتر می شوند. عفونت ها بیشتر در نزدیکی تاول های پوست ایجاد می شود هر کسی که تا به حال در دوران کودکی آبله مرغان نگرفته و یا واکسن آبله مرغان تزریق نکرده، ممکن است در سنین بالاتر در معرض خطر ابتلا به زونا باشد. که حدوداً بالای ۲۰% از افراد را شامل می شود. پس از عفونت، VZV می تواند در سلولهای عصبی در نزدیکی نخاع غیر فعال باقی بماند و بعداً فعال شود که در نتیجه به بیماری زونا منجر می شود. این بیماری همراه با خارش و یا سوزش و درد می باشد و به صورت یک جوش قرمز و تاول روی بدن ایجاد می شود.

بیماری زونا گاهی اوقات با داروهای ضد ویروسی، استروئیدها و داروهای ضد درد درمان می شود. و واکسن زونا نیز در حال حاضر برای افراد ۶۰ سال و بالاتر هم وجود دارد.

مسری بودن :

آبله مرغان مسری است از حدود دو روز قبل از ظاهر شدن جوش ها تا زمانی که همه تاول ها بهبود یابند. کودکی که آبله مرغان گرفته باید حدود یک هفته به مدرسه نرود و در خانه استراحت کند تا اینکه همه تاول ها خشک شود و بیماریش بهبود یابد، اگر شما مطمئن نیستید که فرزندتان برای بازگشت به مدرسه بهبود یافته می توانید از دکتر سوال کنید. آبله مرغان بسیار مسری می باشد اکثر بچه ها آبله مرغان را از خواهر یا برادری که آلوده شده می گیرند. به غیر از کسانی که قبلاً این بیماری را گرفته اند و یا واکسن آبله مرغان تزریق کرده اند. علائم نشان دهنده آبله مرغان در دیگر بچه ها، حدود ۲ هفته بعد از آلوده شدن اولین فرزند صورت می گیرد.

کمک برای پیشگیری از گسترش ویروس:

اول مطمئن شوید که آیا بچه ها دست هایشان را به طور کامل می شویند، به ویژه قبل از غذا خوردن و بعد از حمام کردن. تا آنجا که ممکن است کودکی را که مبتلا به آبله مرغان است از خواهر و برادر خود که تا به حال آبله مرغان نگرفته و واکسن آبله مرغان نزده دور نگه دارید.

آبله مرغان و بارداری :

زنان باردار و هرکسی که مشکلات سیستم ایمنی بدن دارند نباید در نزدیکی فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گیرند. اگر یک زن باردار در گذشته آبله مرغان نگرفته نباید در نزدیکی فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گیرد، چون سریع به او سرایت می کند. ( به خصوص در ۲۰ هفته اول بارداری ) که جنین ممکن است در معرض خطر ابتلا به نواقص مادرزادی قرار گیرد. و همچنین مادر جنین هم در معرض خطر قرار می گیرد. اگر زن باردار درست قبل یا بعد از تولد فرزند آبله مرغان بگیرد، فرزند تازه متولد شده در معرض خطر قرار می گیرد. اگر زن در دوران بارداری به زونا مبتلا شود، هیچ خطری برای کودک در حال رشد وجود ندارد.

اگر یک زن باردار درست قبل از بارداری، آبله مرغان گرفته باشد، کودک را باید مدتها از خطر آلودگی محافظت کرد. زیرا مادر از طریق جفت یا شیر دادن ممکن است کودک را آلوده کند. به کسانی که در معرض خطر شدیدتری هستند مانند نوزادهایی که مادران آنها در دوره بارداری آبله مرغان گرفته، بیماران مبتلا به لوسمی و یا دارای سیستم دفاعی ضعیف، کودکانی که داروهایی مصرف می کنند که که سیستم دفاعی آنها را ضعیف نگه می دارد، در صورت ابتلا به آبله مرغان معمولا برای ایمنی بیشتر، دوز IG  آبله مرغان تزریق می کنند.

پیشگیری :

پزشکان توصیه می کنند که بچه ها باید واکسن آبله مرغان را در سنین ۱۲ تا ۱۵ ماهگی و نوبت یادآوری را در ۴ تا ۶ سالگی تزریقکنند. تزریق واکسن حدود ۷۰ تا ۸۵ درصد در پیشگیری از عفونت خفیف موثر است. و بیشتر از ۹۵ درصد در پیشگیری از عفونت نوع متوسط تا شدید موثر است. کلاً بچه هایی که واکسن زده اند نسبت به بقیه، علائم خفیف تری از خود بروز می دهند. بچه های سالم که آبله مرغان گرفته اند نیازی به تزریق واکسن ندارند و آنها مادام العمر در برابر این بیماری مصونیت دارند.

درمان :

چون ویروس باعث آبله مرغان می شود. بنابراین پزشک، آنتی بیوتیکتجویز نمی کند. اما اگر زخم ها توسط باکتری آلوده شود ممکن است آنتی بیوتیک لازم باشد. این در میان کودکان بسیار رایج است چون زخم ها و جوش ها را دستکاری می کنند. داروی ضد ویروس acyclovir برای افراد مبتلا به آبله مرغان که در معرض خطر بیشتری هستند تجویز می شود.

این دارو از عفونت شدید جلوگیری می کند. اما آن را باید ۲۴ ساعت پس از ظاهر شدن جوش ها استفاده کرد. acyclovir  عوارض جانبی قابل توجهی دارد. بنابراین فقط در صورت لزوم و طبق دستور پزشک استفاده می شود.

تسکین دادن ناراحتی :

روشهای زیر برای تسکین دادن تب، خارش، و ناراحتی آبله مرغان بکار می روند:

Ÿ استفاده از کمپرسور سرد و مرطوب و یا حمام گرفتن با آب سرد یا ولرم هر ۳ یا ۴ ساعت در چند روز اول. استفاده از شوینده های مخصوص موجود در سوپرماکت ها و داروخانه ها  می تواند کمکی برای تسکین دادن خارش باشد. ( حمام گرفتن جوش ها را زیاد نمی کند.)

Ÿ بدن را خشک نگهدارید، از مالیدن و دستکاری کردن پرهیز کنید.

Ÿ استفاده کردن از لوسیون کالامین در مناطق خارش دار ( آن را بر روی صورت مخصوصاً در نزدیکی چشم استفاده نکنید ).

Ÿ غذاهایی که سرد، نرم و ملایم هستند را میل کنید چون آبله مرغان ایجاد شده در دهان باعث سختی خوردن و آشامیدن می شود. از تغذیه فرزندتان با هر چیزی که به شدت اسیدی یا شور می باشد اجتناب کنید. مانند: آب پرتقال و یا چوب شور.

Ÿ از دکترتان و یا داروساز در باره کرم های تسکین درد برای زخم های ناحیه تناسلی سوال کنید.

Ÿ چنانچه فرزند شما مبتلا به تاول های دهانی می باشد، به طور منظم برای تسکین درد از استامینوفن استفاده کنید.

Ÿ از دکترتان در باره استفاده از داروهای ضد خارش سنتی و یا گیاهی سوال کنید.

هرگز از آسپرین برای کاهش درد و یا تب برای کودکانی که آبله مرغان گرفته اند استفاده نکنید چون با بیماری سندرم Reye همراه می باشد و می تواند به نارسایی کبدی و حتی مرگ منجر شود.

تا جایی که ممکن است مانع بچه ها برای خاریدن جوش ها شوید . برای اینکار پوشاندن دستکش و یا جوراب به دستان فرزندتان باعث جلوگیری از خارش می شود. به علاوه، دست های کودکان را بسیار تمیز و پاکیزه نگهدارید. بیشتر عفونت های آبله مرغان نیاز به درمان پزشکی خاصی ندارند. اما گاهی اوقات آنها مشکل زا هستند.

اگر فرزندتان دچار موارد زیر باشد با دکتر تماس بگیرید:

Ÿ اگر تب فرزندتان بیش از ۴ روز طول بکشد یا درجه تب بالای ۳۸٫۸ درجه سانتی گراد باشد.

Ÿ اگر سرفه شدید یا مشکل تنفسی داشته باشد.

Ÿ اگر مکان های جوش چرک دار (ضخیم و مایعات بد رنگ) یا به رنگ قرمز و متورم یا دردناک باشد.

Ÿ دچار بی حالی ناگهانی می شود و یا مشکل بیدار شدن از خواب داشته باشد.

Ÿ اشکال در راه رفتن

Ÿ احساس گیجی

Ÿ استفراغ داشته باشد و یا بیمار بدحال به نظر بیاید.

Ÿ سفتی و خشکی گردن پیدا کند.

اگر فرزندتان آبله مرغان گرفته و شما سوال داشتید یا نگران عوارض احتمالی هستید حتی با پزشک تماس بگیرید. هنگام بردن فرزندتان به مطب یا بیمارستان، حتماً نکات بهداشتی را رعایت کنید.
مجله پزشکی مادر
منبع: kidshealth.org

کم‌ آب شدن بدن

کم‌ آب شدن بدن:

کم‌ آب شدن بدن - عصر دانش

کم‌ آب شدن بدن

کم‌ آب شدن بدن:

یکی از ساده‌ترین راه‌ ها برای جلوگیری از بروز کم‌آب شدن بدن این است که مقدار زیادی آب بنوشید، مخصوصاً در روزهای گرم، خشک و بادی. آب معمولاً بهترین انتخاب شماست. نوشیدن آب هیچ کالری به رژیم‌غذایی شما اضافه نمی‌کند و برای سلامتیتان نیز فوق‌العاده است.

مقدار آبی که لازم است هر کس بنوشد به عوامل مختلفی مثل مقدار آبی که از موادغذایی و سایر نوشیدنی‌ها دریافت می‌کنند و اینکه چقدر بخاطر فعالیت فیزیکی عرق می‌کنند، بستگی دارد.

وقتی قرار است در یک روز گرم بیرون از منزل باشید، به تناسب فعالیتتان لباس بپوشید. لباس‌های گشاد معمولاً برای این مواقع بهتر است  و یادتان باشد که حتماً کلاه بگذارید. این باعث می‌شود خنک‌تر بمانید و کمتر عرق کنید. اگر احساس سرگیجه کردید، چند دقیقه استراحت کنید. در سایه بنشینید و کمی آب بنوشید.

نشانه ‌های کم ‌آب شدن بدن
برای مقابله با کم‌آب شدن بدن، باید توازن آب در بدنتان را به حالت نرمال برگردانید. ازاینرو باید ابتدا مشکل را تشخیص دهید.
تشنگی یکی از نشانه‌های کم‌آب شدن بدن است اما نشانه اولیه آن نیست. زمانی که تشنه می‌شوید، احتمالاً مدت زمانی است که آب بدنتان کم شده است. نشانه‌های دیگر کم‌آب شدن بدن عبارتند از:

- احساس سرگیجه
- خشک شدن دهان
-  داشتن ادرار کمتر و تیره‌تر از حالت عادی

با پیشرفت این مشکل، فرد احساس بیماری بیشتری خواهد کرد زیرا اندام‌های بیشتری از بدن او درگیر کم‌آبی می‌شوند.

علل کم ‌آب شدن بدن
یک دلیل اصلی کم ‌آب شدن بدن در نوجوانان بیماری دستگاه گوارش است. وقتی میکروب وارد معده شما شود، از طریق استفراغ و اسهال مقدار زیادی آب از دست می‌دهید.
ممکن است بشنوید که با ورزش هم دچار کم‌آبی شوید. درواقعیت، حتی رسیدن به سطح کم‌آبی متوسط در حین ورزش و سایر فعالیت‌ها بدنی، بسیار نادر است. اما اگر آنچه را که از طریق عرق دفع می‌کنید، با مایعات جایگزین نکنید، مخصوصاً در روزهای گرم دچار کم‌آبی بدن می‌شوید.
برخی از ورزشکاران، مثل کشتی‌گیران که مجبور هستند برای مسابقه به یک وزن خاص برسند، چند روز قبل از مسابقه از طریق عرق کردن در سونا یا مصرف ملین‌ها و قرص‌های ادرارآور، آب بدن خود را می‌کشند تا وزنشان سریع پایین بیاید. این روش معمولاً بیشتر از آنکه فایده برساند، ضرر به همراه دارد. ورزشکارانی که این کار را می‌کنند احساس ضعف بیشتری خواهند داشت که این بر عملکرد آن تاثیر می‌گذارد. ممکن است حتی به مشکلات جدی‌تر مثل اختلالات و ناهنجاری‌های سطح نمک و پتاسیم بدن دچار شوند. این تغییرات نیز می‌تواند موجب مشکلاتی برای ریتم قلب شود.

رژیم‌ گرفتن هم می‌تواند اندوخته مایعات بدن فرد را به خطر بیندازد. مراقب رژیم‌ها و مکمل‌هایی که مخصوصاً حاوی ملین و ادرار‌آور هستند و وزن آب بدن را بعنوان راهی سریع برای لاغر شدن، پایین می‌آورند، باشید. از دست دادن آب بدن هیچ ارتباطی با از دست دادن چربی ندارد.

کم ‌آب شدن بدن یعنی چه؟
کم ‌آب شدن بدن وضعیتی است که زمانی اتفاق می‌افتد که فرد بیشتر از مقدار مایعاتی که مصرف می‌کند، مایعات از بدن خود از دست می‌دهد. کم‌آب شدن بدن به آن اندازه که برای بچه‌ها خطرناک است برای نوجوانان نیست. اما اگر آن را جدی نگیرید، می‌تواند انرژی شما را به شدت پایین بیاورد.

تقریباً دو سوم بدن ما از آب تشکیل شده است. وقتی کسی دچار کم‌آبی می‌شود، یعنی مقدار آب بدن او به پایین‌تر از سطحی که برای عملکرد طبیعی بدن لازم است، کاهش یافته است. کاهش کم مشکلی ایجاد نمی‌کند و در اکثر موارد، تشخیص داده نمی‌شود. اما از دست دادن مقدار زیادی آب می‌تواند موجب شود فرد احساس بیماری کند.

ورزش
اگر ورزش می‌کنید یا فعالیت فیزیکی شدید دارید، قبل از شروع فعالیتتان مقداری آب بنوشید. همچنین باید به فواصل منظم (مثلاً هر ۲۰ دقیقه یکبار) در طول فعالیت و پس از آن دوباره آب بنوشید. بهترین زمان برای ورزش کردن در فضای باز اول صبح یا عصرها است که کمی از گرمای هوا گرفته شده است.

عفونت‌ های دستگاه گوارش
اگر میکروب وارد معده‌تان شود و مدت زمان زیادی را به همین دلیل در توالت هستید، احتمالاً میل چندانی به خوردن یا نوشیدن نخواهید داشت. اما بااین حال بدن شما به مایعات نیاز دارد. سعی کنید کم‌کم مقداری آب بنوشید. برای برخی افراد، تحمل خوردن تکه‌های یخ در اینگونه مواقع راحت‌تر است.

کافئین
کافئین یک ماده‌ ادرار‌آور است و این یعنی باعث می‌شود فرد بیشتر برای ادرار کردن به دستشویی برود. مشخص نیست که آیا این مسئله باعث کم‌آب شدن بدن می‌شود یا خیر اما برای احتیاط بهتر است در آب‌وهوای گرم یا فعالیت‌های بدنی شدید که ممکن است زیاد عرق کنید، کمتر از کافئین استفاده کنید.

کی به پزشک مراجعه کنید
کم ‌آب شدن بدن معمولاً با نوشیدن آب برطرف می‌شود. اما اگر احساس غش یا ضعف شدید به شما دست داد یا اگر مقدار ادرارتان بسیار کم بود، بهتر است به یک بزرگتر اطلاع داده و به پزشک مراجعه کنید. دکتر احتمالاً به دنبال دلیل کم‌آب شدن بدنتان خواهد بود و از شما می‌خواهد که مقدار بیشتری مایعات بنوشید.

اگر بیشتر از آنچه که تشخیص داده‌اید، بدنتان کم‌آب شده است، مخصوصاً اگر بخاطر استفراغ آب در بدنتان نمی‌ماند، ممکن است لازم باشد از طریق تزریق مایعات وارد بدنتان شود تا بهبودیتان سریعتر اتفاق بیفتد.

گاهی کم‌آب شدن بدن می‌تواند نشانه مسئله‌ای جدی‌تر مثل دیابت باشد، از اینرو ممکن است پزشک برای تشخیص مشکلات احتمالی تست‌هایی نیز برایتان انجام دهد.
به‌طورکلی، کم‌آب شدن بدن قابل پیش‌گیری است. پس سعی کنید تا آنجا که می‌توانید آب بنوشید تا بدنتان هیچ‌وقت کم‌آب نشود.

منبع: kidspersia.com

وزن کوله‌پشتی کلاس اولی‌ها نباید بیش از سه کیلوگرم باشد

وزن کوله‌پشتی کلاس اولی‌ها نباید بیش از سه کیلوگرم باشد:

وزن کوله‌پشتی کلاس اولی‌ها نباید بیش از سه کیلوگرم باشد عصر دانش

وزن کوله‌پشتی کلاس اولی‌ها نباید بیش از سه کیلوگرم باشد

وزن کوله‌پشتی کلاس اولی‌ها نباید بیش از سه کیلوگرم باشد:

یک فیزیوتراپ در خصوص ویژگی‌های کیف خوب گفت: کوله‌پشتی بهترین وسیله برای حمل وسایل دانش‌آموزان است و وزن کوله‌پشتی باید یک‌هفتم وزن کودک باشد بنابراین وزن کوله‌پشتی کلاس اولی‌ها نباید بیش از ۳ کیلوگرم باشد.
«محمدباقر صداقت‌جو» در گفت‌وگو یی، با بیان این‌که کوله‌پشتی باید به اندازه قد فرد باشد، گفت: طول کوله باید به‌گونه‌ای باشد که تا بخش انتهایی ستون فقرات پشتی کودک را بگیرد.
به گفته‌ی وی، کوله‌ی خوب، کوله‌ایست که دو میله‌ی عمودی در دو طرف آن قرار داشته باشند که به‌صورت موازی با ستون فقرات قرار گیرند.
یک فیزیوتراپ افزود: به‌هنگام خرید کوله‌پشتی دقت کنید که هیچ میله‌ی عرضی در کوله‌پشتی وجود نداشته باشد که عمود بر ستون فقرات باشد.
به گفته‌ی صداقت‌جو، سفتی کوله باید به‌گونه‌ای باشد که کاملاً به بدن بچسبد، چون شل بودن کوله‌پشتی سبب فشار آمدن به بدن فرد می‌شود.
وی افزود: جنس مناسب برای کوله، جنسی است که عرق نکند، زیرا این‌گونه کوله‌پشتی‌ها زمینه‌های ایجاد قارچ‌های پوستی و ایجاد التهاب را در فرد بوجود می‌آورند.
این فیزیوتراپ به دانش‌آموزان توصیه کرد از سنگین کردن کوله‌های خود، خودداری کنند و کوله را به‌صورت یک طرفه روی یکی از شانه‌های خود نیندازند.
صداقت‌جو در ادامه کفشی را مناسب دانست که پا در آن احساس راحتی کند از این‌رو به افراد توصیه کرد کفشی را بخرند که اختلاف پاشنه و پنجه حدود دو سانتی‌متر باشد.
وی در خصوص ویژگی‌های کفش خوب گفت و افزود: کفش خوب کفشی است که پا در آن اساس راحتی کند، کف آن نرم و اختلاف پاشنه و پنجه آن حدود دو سانتی‌متر باشد.
این فیزیوتراپ با بیان این‌که پنجه باریک سبب خم شدن انگشتان پا و پینه بستن آنها می‌شود، به افراد توصیه کرد: از خرید کفش‌هایی با پنجه‌ی باریک خودداری کنند و کفشی بخرند که پنجه‌ی آن به اندازه‌ای پهن باشد که شصت پا از آن بیرون نزند.
به گفته‌ی صداقت‌جو، کفش خوب کفشی است که قسمت داخلی آن قوس و برآمدگی داشته باشد.
این فیزیوتراپ کرمانشاهی بهترین جنس برای رویه‌ی کفش را چرم دانست و گفت: رویه‌ی کفش باید تهویه‌ی کافی داشته باشد.
صداقت‌جو بهترین رنگ برای کفش را رنگ‌های روشن دانست و به افراد توصیه کرد: از خرید کفش‌های تیره، قهوه‌ای و مشکی خودداری کرده و خصوصاً برای کودکان کفش با رنگ روشن بخرند.
منبع: ایسنا

میکروبها در مدارس

میکروبها در مدارس:

میکروبها در مدارس - عصر دانش

میکروبها در مدارس

میکروبها در مدارس:

 غذای سالم

اخیرا تحقیقی نشان داد که %۹۰ درصد غذاهای آماده ای که بچه ها در مدارس می خورند، در دمای نامناسب قرار دارند و به مرور زمان باعث رشد باکتری می شوند. دانستن این موارد خالی از لطف نیست:

- برای سرد نگه داشتن غذا، به مقدار مورد نیاز از بسته های یخ استفاده کنید.

- نگه داری کردن از غذای بسته بندی شده در فریزر، مفید نیست چون با بسته بندی کردن غذا، هوای سرد در خارج از آن باقی می ماند.

- پاکت های آبمیوه و مواد فاسدشدنی مثل ماست را منجمد کنید. این مواد تا زمان ناهار ذوب شده و درضمن به سردماندن بقیه مواد کمک می کنند.

- مصرف غذاهای سالم، سبزیجات، میوه، تن ماهی، نان، بیسکوبیت، کره بادام زمینی و ژله را ترک نکنید.

میکروب های داخل مهدکودک

به محض ورود به مهدکودک و خروج از آن دست ها را بشویید. حداقل ۲۰ ثانیه یا به اندازه دوبار خواندن “تولدت مبارک”، به دست های کودک صابون بزنید.

وقتی کودکان بیمارند، آن ها را در خانه نگهدارید. این روش، تنها راه محدودکردن بیمارهای واگیردار در مهدکودک است.

واکسن بزنید. این راه، روش اصلی پیشگیری از همه نوع بیماری های گوش و حلق و بینی مثل آنفولانزا است.

دوراندیش باشید. کودکان و نوزادان زیاد بیمار می شوند و این مساله به این امر بستگی ندارد که شما چقدر مراقب آن ها هستید. خبر خوب این است که ویروس هایی که باعث بیماری می شوند، خودشان سیستم ایمنی را تقویت می کنند.

لباس های ورزشی بدبو

آیا لباس ورزشی ورزشکار محبوب شما، بوی بدی می دهد؟ مواردی است که رعایت آنها باعث می شود لباس ها خوش بو بمانند.

از ایجاد سفیدک روی لباس جلوگیری کنید. اگر کودک شما نمی تواند بلافاصله بعداز ورزش لباس های خود را بشوید، آن ها را آویزان کنید تا قبل از انداختن آن در سبد لباس خشک شوند.

در ماشین لباسشویی از سرکه استفاده کنید. افزودن سرکه به پودر لباسشویی باعث خنثی شدن بوی بد بدن در لباس های ورزشی می شود.

از نرم کننده لباس استفاده نکنید. این امر مانع از بین رفتن بوی عرق لباس های ورزشی می شود.

بعد از هربار پوشیدن لباس های ورزشی، آن ها را بشویید ، زیرا باعث حساسیت پوستی می شوند.

پرهیز از تب خال یا مونو نوکلئوسیس ( بیماری بوسه!)

تنها یک راه برای ابتلا شدن وجود دارد: از طریق بزاق دهان شخص دیگر. چون این بیماری واکسن ندارد پس پیشگیری بهترین راه است. به کودکتان بگویید:

شخص مبتلا به مونو را نبوسد.

از نوشیدنی، غذا، چنگال، قاشق، نی، رژ لب، برق لب شخص مبتلا به مونو استفاده نکند.

هنگام عطسه یا سرفه کردن یک دستمال یا سه گوشه آرنج را ، جلوی دهان خود بگیرد نه کف دستانش را.

به دنبال علایم بگردید. مونو معمولا با ازدست دادن انرژی و اشتها و چاییدن آغاز شده و در ادامه با تب، گلودرد و تورم غدد لنفاوی همراه است.

کودکان و آنفولانزا

هنگام آغاز فصل آنفولانزا، کودکان عزیز:

در بیشتر مواقع و همیشه قبل از غذاخوردن دست هایتان را بشویید و با صابون زیاد و آب گرم به مدت ۲۰ ثانیه کف مالی کنند. تعدادی دستمال یا ژل الکلی در کیف خود بگذارید و زمانی که آب در دسترس نیست از آن ها استفاده کنید.

از غذا، نوشیدنی و وسایل مشترک دوست خود  استفاده نکنید.

با یک دستمال یا سه گوشه آرنج خود، جلوی عطسه یا سرفه تان را بگیرید و از کف دست استفاده نکنید.

از سیستم ایمنی بدن خود محافظت کنید. غذای سالم بخورید، خواب کافی داشته باشید و زمانی را به استراحت کردن اختصاص دهید.

همیشه در فصل پاییز واکسن آنفولانزا بزنید.

موارد بهداشتی فصل سرما

نوزادان و بچه های پیش دبستانی  بدلیل خردسالی،جزء گروه افراد بهداشتی نیستند، اما رعایت این چهار عادت خوب را،  برای مراقبت از خود در  زمان بیمارشدن،  به کودکان آموزش دهید:.

با دستمال یا سه گوشه آرنج، جلوی عطسه یا سرفه تان را بگیرید. اگر کودکان برای این کار از کف دست استفاده کنند، این میکروب ها در مدت چند دقیقه روی هر سطحی از اتاق مالیده می شود.

فین کردن را به آن ها یاد بدهید و ابتدا به آن ها بگویید که چگونه هوا را با فشار از بینی خارج کنند.

دست کردن داخل بینی را متوقف کنید. فقط تذکر بدهید نه این که سرشان داد بزنید! اگر سر آن ها داد بزنید، این کار را تکرار خواهند کرد.

دستمال ها را دور بریزید. کودکان را تشویق کنید که خودشان دستمال ها را داخل سطل بیندازند.

میکروب های داخل اتوبوس

اتوبوس مدرسه ، محل مناسبی برای رشد میکروب هاست. به کودکان بگویید مراقب خودشان باشند.

در فصل سرما و آنفولانزا، به کودکان بگویید یک پنجره را باز بگذارند تا هوا در گردش باشد.

به کودکان یادآوری کنید کیف هایشان را روی صندلی بگذارند نه کف اتوبوس. برخی مطالعات نشان داده که صندلی اتوبوس ها میکروب نسبتا کمتری دارد.

طی حرکت اتوبوس برخی کودکان غذا یا نوشیدنی مشترک مصرف می کنند. آنها را از این کار نهی کنید.

مطمئن شوید که کودک به محض خارج شدن از اتوبوس، دست هایش را می شوید یا از ضدعفونی کننده دست، استفاده می کند.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، زهرا احمدزاده ثانی آبادی
منبع: webmd.com

عفونت مجرای ادرار

عفونت مجرای ادرار:

عفونت مجرای ادرار - عصر دانش

عفونت مجرای ادرار

عفونت مجرای ادرار:

 تازه زنگ سوم بود اما آن روز صبح طناز شش بار به دستشویی رفته بود. اضطرار او برای دستشویی رفتن آنقدر گاهی زیاد بود که حتی وقت نمی‌شد از معلم اجازه بگیرد. یعنی صبحانه آب‌پرتقال زیاد خورده بود؟ نه—بااینکه واقعاً احساس می‌کرد باید فوراً خود را به توالت برساند اما هربار فقط مقدار خیلی کمی ادرار از او خارج می‌شد و هر بار هم بعد از ادرار کردن احساس سوزش شدید پیدا می‌کرد. چه اتفاقی داشت می‌افتاد؟

تجربه آن روز طناز چیز غیرمتعارفی نبود. مشکل او، عفونت مجرای ادرار، یکی از متداول‌ترین دلایلی است که نوجوانان—مخصوصاً دخترها—بخاطر آن پیش دکتر می‌روند.

عفونت مجرای ادرار چیست؟

عفونت مجرای ادرار باکتریایی متداول‌ترین نوع عفونت است که مجرای ادرار را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. ادرار مایعی است که توسط کلیه‌ها به خارج از جریان خون تصفیه می‌شود. ادرار معمولاً حاوی نمک و موادزائد است و باکتری در خود ندارد. وقتی باکتری وارد مثانه یا کلیه می‌شود و در ادرار تکثیر می‌شود، آنوقت عفونت مجرای ادرار پیش می‌آید.

عفونت مجرای ادرار سه نوع کلی دارد. باکتری که فقط مجرای خروجی مثانه را عفونی می‌کند موجب التهاب این ناحیه شده که اورتریت نامیده می‌شود. همچنین ممکن است مثانه را عفونی کند که التهاب مثانه نامیده می‌شود. یک نوع جدی‌تر عفونت مجرای ادرار، عفونت خود کلیه است که پیلونفریت نامیده می‌شود. در این حالت، فرد معمولاً دچار کمردرد، تب شدید و استفراغ می‌شود.

متداول‌ترین نوع عفونت مجرای ادرار، که عفونت مثانه است، فقط ایجاد کمی ناراحتی می‌کند. عفونت‌های مثانه به سرعت و سادگی قابل درمان هستند. و خیلی مه است که حتماً درمان لازم را انجام دهید تا از بروز عفونت‌های جدی‌تر که به کلیه می‌رسد جلوگیری به عمل آید.

مقصر باکتری‌ها هستند

عفونت مجرای ادرار معمولاً با باکتری ای. کولی (E. coli) ایجاد می‌شوند که عموماً در دستگاه گوارش و روی پوست اطراف نواحی دستگاه تناسلی و مقعد یافت می‌شوند. وقتی این باکتری وارد مجرای ادرار می‌شود، می‌تواند خود را به مثانه رسانده و عفونت ایجاد کند.

دخترها خیلی بیشتر از پسرها دچار عفونت مجرای ادرار می‌شوند، و دلیل آن هم تفاوت در شکل و درازای مجرای ادرار است. دخترها مجرای ادرار کوتاه‌تری نسبت به پسرها دارند و دهانه آن به مقعد و واژن که احتمال وجود باکتری در آن زیاد است، نزدیک‌تر است. بعضی افراد بیشتر به عفونت مجرای ادرار مبتلا می‌شوند اما این افراد معمولاً مشکلات دیگری دارند که آنها را در معرض عفونت قرار می‌دهد مثل ناهنجاری ساختارها و عملکرد مجرای ادرار. متداول‌ترین مشکلات عملکردی مجرای ادرار ریفلاکس مثانه نام دارد، وضعیتی که بخشی از ادرار به عقب برمی‌گردد یا دچار رفلاکس از مثانه به حالب و حتی به کلیه‌ها می‌شود.

راه‌های مختلفی وجود دارد که باکتری به مجرای ادرار برسد. حین رابطه‌جنسی، باکتری موجود در واژن ممکن است به سمت مجرای ادرار رفته و در آخر به مثانه که در آنجا ادرار محیط خوبی برای رشد آن فراهم می‌کند، برسد. این دلیل آن است که بیشتر خانم‌‌ها که فعالیت جنسی بالایی دارند زیاد به عفونت مجرای ادرار مبتلا می‌شوند (عفونت مجرای ادرار مسری نیست یعنی شما آن را از فردی دیگر نمی‌گیرید). باکتری همچنین می‌تواند در اثر تمیز کردن بدن از عقب به جلو بعد از دفع  وارد مثانه شود که دهانه مجرای ادرار را آلوده می‌سازد. استفاده از اسپرم‌کُش‌ها (ازجمله کاندوم‌هایی که اسپر‌م‌کش دارند) و دیافراگم بعنوان راه جلوگیری احتمال ابتلا به عفونت مجرای ادرار را افزایش می‌دهد.

بیماری‌های مقاربتی نیز ممکن است علائمی شبه عفونت مجرای ادرار داشته باشند مثل درد توام با ادرار. دلیل آن التهاب و ناراحتی مجرای ادرار یا واژن است که معمولاً در کلامیدیا و سایر بیماری‌های مقاربتی پیش می‌آید. این مشکلات اگر تحت درمان قرار نگیرند، موجب مشکلات طولانی مدت مثل بیماری التهاب لگن و ناباروری می‌شوند. برخلاف عفونت مجرای ادرار، بیماری‌های مقاربتی مسری هستند.

علائم عفونت مجرای ادرار

عفونت مجرای ادرار علاوم مختلفی دارد. عفونت مثانه با علائم زیر همراه است:

- تکرر ادرار
- سوزش یا درد همراه با دفع ادرار
- احساس مداوم اضطرار ادرار بااینکه هربار مقدار بسیار کمی ادرار از بدن خارج می‌شود
- درد زیرشکم
- درد بالای استخوان لگن (در خانم‌ها)
- احساس پر بودن مقعد (در آقایان)
- ادرار خونی یا بدبو
- تب خفیف
- احساس خستگی عمومی

عفونت کلیه با علائم زیر همراه است:

- تب شدید
- لرز
- حالت‌تهوع و استفراغ
- درد شکم
- ادرار خونی یا کف‌آلود
- کمر درد

درصورت مشاهده هرگونه از این علائم، حتماً باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر علائم را نادیده بگیرید، از بین نخواهند رفت، فقط بدتر می‌شوند. هرچه سریعتر درمان را شروع کنید، ناراحتی ناشی از آن کمتر خواهد بود.

بلافاصله به مطب پزشکتان زنگ بزنید. اگر دکتر در دسترستان نیست، می‌توانید به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید. مهمترین چیز این است که بلافاصله اقدام کنید.

مقابله با باکتری

تنها پزشک می‌تواند عفونت مجرای ادرار را درمان کند. اولین کاری که پزشک انجام می‌دهد این است که با گرفتن یک نمونه ادرار تایید کند فرد دچار عفونت مجرای ادرار شده است. از شما خواسته می‌شود که محل دفع ادرار را به‌خوبی تمیز کنید و بعد در ظرف استریل ادرار کنید.
اگر بعد از آزمایش ادرار، عفونت تشخیص داده شد، دکتر برایتان آنتی‌بیوتیک تجویز خواهد کرد. ازآنجا که انواع مختلفی از آنتی‌بیوتیک‌ها موجود هستند، دکتر نمونه ادرار را برای کشت ادرار می‌فرستد که آزمایشی است که نوع دقیق باکتری که موجب عفونت شده است را مشخص می‌کند. حدوداً ۴۸ ساعت طول می‌کشد تا نتیجه کشت ادرار مشخص شود و بعد دکتر از بیمار می‌خواهد که بنابر نتیجه آزمایش آنتی‌بیوتیک خود را تغییر دهد.

بااینکه آنتی بیوتیک‌ها بلافاصله شروع به مقابله با باکتری‌ها می‌کنند اما نمی‌توانند فوراً همه علائم را برطرف کنند. اگر فردی بخاطر عفونت مجرای ادرار درد زیادی داشته باشد، دکتر دارویی برای رفع اسپاسم و درد مثانه تجویز خواهد کرد. این باعث می‌شود که رنگ ادرار نارنجی روشن شود اما اشکالی ندارد و باعث می‌شود که طی چند ساعت وضعیت بیمار بهتر شود. درصورت وجود عفونت کلیه، دکتر داروی درد نیز تجویز خواهد کرد.

درمورد برخی عفونت‌ها، فرد باید ۳ روز آنتی‌بیوتیک مصرف کند اما معمولاً افراد مبتلا به عفونت مجرای ادرار ۷ تا ۱۴ روز باید مصرف دارو را ادامه دهند. خیلی مهم است که حتماً آنتی‌بیوتیک‌ها را تا پایان دوره به طور کامل مصرف کنید. افراد زیادی وقتی حالشان کمی بهتر می‌شود مصرف آنتی‌بیوتیک را قطع می‌کنند اما این باعث می‌شود باکتری‌ها به طور کامل کشته نشوند و احتمال برگشت دوباره عفونت مجرای ادرار افزایش می‌یابد. اگر عفونت مجرای ادرار برای شما تشخیص داده شده است و علائم مشکل بعد از ۲ تا ۳ روز از مصرف داروها هنوز وجود داشت، حتماً با پزشکتان تماس بگیرید.

نوشیدن مقدار زیاد آب حین و پس از درمان اهمیت زیادی دارد زیرا هر بار که ادرار می‌کنید، مثانه خود را کمی بیشتر پاک می‌کند. افراد مبتلا به عفونت مجرای ادرار باید از مصرف قهوه و غذاهای ادویه‌دار خودداری کنند. و بااینکه ترک سیگار همیشه و در همه حال ایده‌ای عالی است اما این مسئله برای افراد مبتلا به عفونت مجرای ادرار اهمیت بیشتری دارد زیرا کشیدن سیگار با مشکلات مثانه در ارتباط است.

افرادیکه برای مشکل عفونت مجرای ادرار فوراً به پزشک مراجعه می‌کنند، طی یک هفته علائمشان باید از بین برود. برای عفونت‌های جدی‌تر کلیه، اکثر افراد باید دوباره پیش دکتر بروند تا مطمئن شوند که مشکلشان به کلی برطرف شده است.

در هر حالت، دکتر از بیمار درخواست می‌کند که به مدت یک هفته از رابطه‌جنسی دوری کنند تا التهاب به طور کل از بین برود.

پیشگیری از عفونت مجرای ادرار

راه‌های مختلفی برای پیشگیری از عفونت مجرای ادرار وجود دارد. دخترها بعد از ادرار باید بدن خود را از جلو به عقب با دستمال توالت پاک کنند. بعد از مدفوع نیز حتماً از جلو به عقب بدنشان را پاک کنند تا باکتری از مقعد به مجرای ادرار منتقل نشود.

مسئله دیگری که هم دخترها و هم پسرها باید برای پیشگیری از عفونت مجرای ادرار رعایت کنند این است که مداوم به دستشویی بروند. نباید ادرارشان را به مدت طولانی نگه دارند.

هم خانم‌ها و هم آقایون باید اندام تناسلی خود را همیشه تمیز و خشک نگه دارند. دخترها باید نواربهداشتی و تامپون خود را در مواقع عادت‌ماهیانه مرتب تعویض کنند. از قرار دادن طولانی مدت اندام تناسلی در معرض رطوبت با نپوشیدن لباس‌زیر نایلونی یا مایوهای خیس باید جلوگیری شود. پوشیدن لباس‌زیر نخی هم کمک می‌کند. همچنین دخترها باید از مصرف اسپری‌های بهداشتی زنان خودداری کنند زیرا این محصولات مجرای ادرار را اذیت می‌کند.

اگر فعالیت‌جنسی دارید، قبل و تا ۱۵ دقیقه بعد از رابطه‌جنسی حتماً دوش بگیرید. پس از رابطه‌جنسی به آرامی اندام تناسلی خود را شسته تا باکتری‌های آن از بین بروند. زوج‌های که برای رابطه‌جنسی از لوبریکانت‌ استفاده می‌کنند بهتر است سعی کنند از لوبریکانت‌های محلول در آب استفاده کنند.

و آخر اینکه، نوشیدن مقدار زیاد آب در روز باعث فعال نگه داشتن مثانه شده و از ورود باکتری جلوگیری می‌کند.
یادتان باشد که بااینکه عفونت مجرای ادرار توام با ناراحتی و درد است اما مشکلی بسیار رایج  و قابل درمان است. هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید، زودتر از شر این مشکل خلاص خواهید شد.

منبع: kidspersia.com

نور خورشید در چه ساعتی از روز برای کودک مفید است؟

نور خورشید در چه ساعتی از روز برای کودک مفید است؟

کودکان سالم,فواید نور خورشید,مضرات نور خورشید - عصر دانش

نور خورشید در چه ساعتی از روز برای کودک مفید است؟

نور خورشید در چه ساعتی از روز برای کودک مفید است؟

اغلب والدین به اهمیت نور خورشید برای تقویت استخوان های بدن نوزادان واقف هستند اما بهترین ساعت برای در معرض نور خورشید قرار دادن کودک چه ساعتی است.
بهترین ساعت ابتدای صبح و در زمان طلوع خورشید است و بهتر است که والدین در این زمان کودک خود را در مکانی که نور خورشید می تابد ببرند تا سبب شود که کودک استخوان های قوی پیدا کند و بدن او ویتامین دی لازم را جذب کند.
گفتنی است؛ کودک تا زیر ۶ ماه نیاز به استفاده از کرم ضد آفتاب ندارد اما از بعد از ۶ ماه می توان کرم های ضد آفتاب مخصوص نوزادان را برای او استفاده نمود و سپس از حدود ۴ سالگی به بعد ضد آفتاب مخصوص کودکان را استفاده کرد.
پزشکان توصیه می کنند  تا در فصل های گرم سال بهتر است والدین از لباس های آستین بلند و خنک برای کودک استفاده کنند تا حشرات و آلودگی های محیط سبب آسیب به کودک نشود.
لباس آستین بلند و شلوارهای بلند سبب می شوند تا کودک در اثر زمین خوردن که معمولا برای او رخ می دهد دچار خراش های پوستی نشود.
منبع:salamatnews.com